κριτικός

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Etymology

From κριτής (“‘judge’”) < κρίνω (“‘I judge’”).

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [kritikós]
  • (Koine): IPA: [kritikˈo̞s]
  • (Byzantine): IPA: [kritikˈos]

[edit] Adjective

κριτικός m., κριτική f., κριτικόν n.; first/second declension; (kritikos)

  1. Able to judge, discerning, critical
  2. (Especially as a substantive concerning language: critic, grammarian, academic

[edit] Inflection

    First and second declension of κριτικός, κριτική, κριτικόν
Number Singular Dual Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative κριτικός κριτική κριτικόν κριτικώ κριτικά κριτικώ κριτικοί κριτικαί κριτικά
Genitive κριτικοῦ κριτικῆς κριτικοῦ κριτικοῖν κριτικαῖν κριτικοῖν κριτικῶν κριτικῶν κριτικῶν
Dative κριτικῷ κριτικῇ κριτικῷ κριτικοῖν κριτικαῖν κριτικοῖν κριτικοῖς κριτικαῖς κριτικοῖς
Accusative κριτικόν κριτικήν κριτικόν κριτικώ κριτικά κριτικώ κριτικούς κριτικάς κριτικά
Vocative κριτικέ κριτική κριτικόν κριτικώ κριτικά κριτικώ κριτικοί κριτικαί κριτικά

[edit] References

Strong’s concordance number: G2924

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82"
Personal tools
In other languages