ομολογητής
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Greek [edit]
Noun [edit]
ομολογητής (omologitís) m, plural ομολογητές, feminine ομολογήτρια
- confessor
- (Christianity) confessor (official designation of a person who acknowledges their Christian faith, especially when this risks their life)
- Θεοφάνης Ομολογητής (Theophanes the Confessor)
Declension [edit]
declension of ομολογητής
| singular (ενικός) | plural (πληθυντικός) | |
|---|---|---|
| nominative (ονομαστική) | ομολογητής | ομολογητές |
| genitive (γενική) | ομολογητή | ομολογητών |
| accusative (αιτιατική) | ομολογητή | ομολογητές |
| vocative (κλητική) | ομολογητή | ομολογητές |
Synonyms [edit]
- εξομολογητής m (exomologitís)
Related terms [edit]
- ομολογώ (omologó, “to confess”)
- ομολογουμένως (omologouménos, “admittedly”) (adverb)
