πλήσσω

Ancient Greek

Alternative forms

• πλήττω (Attic)

Etymology

From Proto-Indo-European *pleh₂k-. Cognates include Latin plangō, Old Church Slavonic плакати (plakati), and Dutch vloeken.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /plɛ͜ɛ́s̚sɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pléːs̚soː/

• (4th AD Koine): IPA: /plís̚so/

• (10th AD Byzantine): IPA: /plís̚so/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /plíso/

Verb

πλήσσω (plēssō) future: πλήξω aorist: ἔπληξα perfect: πέπληγα perfect m/p: πέπληγμαι aorist passive: ἐπλήχθην, ἐπλήγην

1. to strike, smite
   1. (passive) to receive a heavy blow, to be beaten
   2. to strike or stamp, as one does a coin
2. (figuratively, of sudden, violent emotions) to strike one from one's senses, amaze, confound

Inflection

    Present: πλήσσω, πλήσσομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλήσσω	πλήσσεις	πλήσσει	πλήσσετον	πλήσσετον	πλήσσομεν	πλήσσετε	πλήσσουσι(ν)
	subjunctive	πλήσσω	πλήσσῃς	πλήσσῃ	πλήσσητον	πλήσσητον	πλήσσωμεν	πλήσσητε	πλήσσωσι(ν)
	optative	πλήσσοιμι	πλήσσοις	πλήσσοι	πλήσσοιτον	πλησσοίτην	πλήσσοιμεν	πλήσσοιτε	πλήσσοιεν
	imperative		πλῆσσε	πλησσέτω	πλήσσετον	πλησσέτων		πλήσσετε	πλησσόντων
middle/ passive	indicative	πλήσσομαι	πλήσσει/ πλήσσῃ	πλήσσεται	πλήσσεσθον	πλήσσεσθον	πλησσόμεθα	πλήσσεσθε	πλήσσονται
	subjunctive	πλήσσωμαι	πλήσσῃ	πλήσσηται	πλήσσησθον	πλήσσησθον	πλησσώμεθα	πλήσσησθε	πλήσσωνται
	optative	πλησσοίμην	πλήσσοιο	πλήσσοιτο	πλήσσοισθον	πλησσοίσθην	πλησσοίμεθα	πλήσσοισθε	πλήσσοιντο
	imperative		πλήσσου	πλησσέσθω	πλήσσεσθον	πλησσέσθων		πλήσσεσθε	πλησσέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πλήσσειν				πλήσσεσθαι
participle		πλήσσων , πλήσσουσα , πλῆσσον				πλησσόμενος , πλησσομένη , πλησσόμενον

    Imperfect: ἔπλησσον, ἐπλησσόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπλησσον	ἔπλησσες	ἔπλησσε	ἐπλήσσετον	ἐπλησσέτην	ἐπλήσσομεν	ἐπλήσσετε	ἔπλησσον
middle/ passive		ἐπλησσόμην	ἐπλήσσου	ἐπλήσσετο	ἐπλήσσεσθον	ἐπλησσέσθην	ἐπλησσόμεθα	ἐπλήσσεσθε	ἐπλήσσοντο

    Future: πλήξω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλήξω	πλήξεις	πλήξει	πλήξετον	πλήξετον	πλήξομεν	πλήξετε	πλήξουσι(ν)
	optative	πλήξοιμι	πλήξοις	πλήξοι	πλήξοιτον	πληξοίτην	πλήξοιμεν	πλήξοιτε	πλήξοιεν
middle	indicative	πλήξομαι	πλήξει/ πλήξῃ	πλήξεται	πλήξεσθον	πλήξεσθον	πληξόμεθα	πλήξεσθε	πλήξονται
	optative	πληξοίμην	πλήξοιο	πλήξοιτο	πλήξοισθον	πληξοίσθην	πληξοίμεθα	πλήξοισθε	πλήξοιντο
passive	indicative	πληγήσομαι	πληγήσει/ πληγήσῃ	πληγήσεται	πληγήσεσθον	πληγήσεσθον	πληγησόμεθα	πληγήσεσθε	πληγήσονται
	optative	πληγησοίμην	πληγήσοιο	πληγήσοιτο	πληγήσοισθον	πληγησοίσθην	πληγησοίμεθα	πληγήσοισθε	πληγήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		πλήξειν			πλήξεσθαι		πληγήσεσθαι
participle		πλήξων , πλήξουσα , πλῆξον			πληξόμενος , πληξομένη , πληξόμενον		πληγησόμενος , πληγησομένη , πληγησόμενον

    Aorist: ἔπληξα, ἐπληξάμην, ἐπλήχθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπληξα	ἔπληξας	ἔπληξε	ἐπλήξατον	ἐπληξάτην	ἐπλήξαμεν	ἐπλήξατε	ἔπληξαν
	subjunctive	πλήξω	πλήξῃς	πλήξῃ	πλήξητον	πλήξητον	πλήξωμεν	πλήξητε	πλήξωσι(ν)
	optative	πλήξαιμι	πλήξαις/ πλήξειας	πλήξαι/ πλήξειε	πλήξαιτον	πληξαίτην	πλήξαιμεν	πλήξαιτε	πλήξαιεν/ πλήξειαν
	imperative		πλῆξον	πληξάτω	πλήξατον	πληξάτων		πλήξατε	πληξάντων
middle	indicative	ἐπληξάμην	ἐπλήξω	ἐπλήξατο	ἐπλήξασθον	ἐπληξάσθην	ἐπληξάμεθα	ἐπλήξασθε	ἐπλήξαντο
	subjunctive	πλήξωμαι	πλήξῃ	πλήξηται	πλήξησθον	πλήξησθον	πληξώμεθα	πλήξησθε	πλήξωνται
	optative	πληξαίμην	πλήξαιο	πλήξαιτο	πλήξαισθον	πληξαίσθην	πληξαίμεθα	πλήξαισθε	πλήξαιντο
	imperative		πλῆξαι	πληξάσθω	πλήξασθον	πληξάσθων		πλήξασθε	πληξάσθων
passive	indicative	ἐπλήχθην	ἐπλήχθης	ἐπλήχθη	ἐπλήχθητον	ἐπληχθήτην	ἐπλήχθημεν	ἐπλήχθητε	ἐπλήχθησαν
	subjunctive	πληχθῶ	πληχθῇς	πληχθῇ	πληχθῆτον	πληχθῆτον	πληχθῶμεν	πληχθῆτε	πληχθῶσι(ν)
	optative	πληχθείην	πληχθείης	πληχθείη	πληχθεῖτον/ πληχθείητον	πληχθείτην/ πληχθειήτην	πληχθεῖμεν/ πληχθείημεν	πληχθεῖτε/ πληχθείητε	πληχθεῖεν/ πληχθείησαν
	imperative		πλήχθητι	πληχθήτω	{{{10}}}ητον	πληχθήτων		{{{10}}}ητε	πληχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πλῆξαι			πλήξασθαι		πληχθῆναι
participle	m	πλήξας			πληξάμενος		πληχθείς
	f	πλήξασα			πληξαμένη		πληχθεῖσα
	n	πλῆξαν			πληξάμενον		πληχθέν

    Aorist: ἐπλήγην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐπλήγην	ἐπλήγης	ἐπλήγη	ἐπλήγητον	ἐπληγήτην	ἐπλήγημεν	ἐπλήγητε	ἐπλήγησαν
	subjunctive	πληγῶ	πληγῇς	πληγῇ	πληγῆτον	πληγῆτον	πληγῶμεν	πληγῆτε	πληγῶσι(ν)
	optative	πληγείην	πληγείης	πληγείη	πληγεῖτον/ πληγείητον	πληγείτην/ πληγειήτην	πληγεῖμεν/ πληγείημεν	πληγεῖτε/ πληγείητε	πληγεῖεν/ πληγείησαν
	imperative		πλήγηθι	πληγήτω	πλήγητον	πληγήτων		πλήγητε	πληγέντων
		infinitive				participle
passive		πληγῆναι				πληγείς , πληγεῖσα , πληγέν

    Perfect: πέπληγα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέπληγα	πέπληγας	πέπληγε	πεπλήγατον	πεπλήγατον	πεπλήγαμεν	πεπλήγατε	πέπληγασι(ν)
	subjunctive	πεπληγὼς ὦ/ πεπλήγω	πεπληγὼς ᾖς/ πεπλήγῃς	πεπληγὼς ᾖ/ πεπλήγῃ	πεπληγότε ἦτον/ πεπλήγητον	πεπληγότε ἦτον/ πεπλήγητον	πεπληγότες ὦμεν/ πεπλήγωμεν	πεπληγότες ἦτε/ πεπλήγητε	πεπληγότες ὦσι(ν)/ πεπλήγωσι(ν)
	optative	πεπληγὼς εἴην/ πεπλήγοιμι/ πεπληγοίην	πεπληγὼς εἴης/ πεπλήγοις/ πεπληγοίης	πεπληγὼς εἴη/ πεπλήγοι/ πεπληγοίη	πεπληγότε εἴητον/ πεπληγότε εἶτον/ πεπλήγοιτον	πεπληγὀτε εἰήτην/ πεπληγότε εἴτην/ πεπληγοίτην	πεπληγότες εἴημεν/ πεπληγότες εἶμεν/ πεπλήγοιμεν	πεπληγότες εἴητε/ πεπληγότες εἶτε/ πεπλήγοιτε	πεπληγότες εἴησαν/ πεπληγότε εἶεν/ πεπλήγοιεν
	imperative		πεπληγὼς ἴσθι	πεπληγὼς ἔστω	πεπληγότε ἔστον	πεπληγότε ἔστων		πεπληγότες ἔστε	πεπληγόντες ὄντων
middle/ passive	indicative	πέπληγμαι	πέπληξαι	πέπληκται	πέπληχθον	πέπληχθον	πεπλήγμεθα	πέπληχθε	πεπληγμένοι εἰσί
	subjunctive	πεπληγμένος ὦ	πεπληγμένος ᾖς	πεπληγμένος ᾖ	πεπληγμένω ἦτον	πεπληγμένω ἦτον	πεπληγμένοι ὦμεν	πεπληγμένοι ἦτε	πεπληγμένοι ὦσι
	optative	πεπληγμένος εἴην	πεπληγμένος εἴης	πεπληγμένος εἴη	πεπληγμένοι εἴητον/ πεπληγμένοι εἶτον	πεπληγμένω εἰήτην/ πεπληγμένω εἴτην	πεπληγμένοι εἴημεν/ πεπληγμένοι εἶμεν	πεπληγμένοι εἴητε/ πεπληγμένοι εἶτε	πεπληγμένοι εἴησαν/ πεπληγμένοι εἶεν
	imperative		πέπληξο	πεπλήχθω	πέπληχθον	πεπλήχθων		πέπληχθε	πεπλήχθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπληγέναι				πεπλήχθαι
participle		πεπληγώς , πεπληγυῖα , πεπληγός				πεπληγμένος , πεπληγμένη , πεπληγμένον

References

• πλήσσω in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940