πόλις

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

From Proto-Indo-European *pelH- (“‘stronghold, fortification’”). Cognate with Sanskrit पुर (pura), “‘city’”) and Lithuanian pilis.

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [pólis]
  • (Koine): IPA: [pˈo̞lis]
  • (Byzantine): IPA: [pˈolis]

[edit] Noun

πόλις (genitive πόλεως) f, third declension; (polis)

  1. city.

[edit] Inflection

    Third declension of πόλῐς, πόλεως
Case / # Singular Dual Plural
Nominative ἡ πόλῐς τώ πόλει αἱ πόλεις
Genitive τῆς πόλεως τοῖν πολέοιν τῶν πόλεων
Dative τῇ πόλει τοῖν πολέοιν ταῖς πόλεσῐ(ν)
Accusative τήν πόλῐν τώ πόλει τάς πόλεις
Vocative πόλῐ πόλει πόλεις
    Third declension of πόλῐς, πόλιος (Ionic, Epic)
Case / # Singular Dual Plural
Nominative ἡ πόλῐς τώ πόλιε αἱ πόλιες
Genitive τῆς πόλιος τοῖν πολίοιν τῶν πολίων
Dative τῇ πόλῑ, πόλει τοῖν πολίοιν ταῖς πόλῐσῐ(ν), πολίεσῐ(ν), πόλεσῐ(ν)
Accusative τήν πόλῐν τώ πόλιε τάς πόλῑς, πόλιᾰς
Vocative πόλῐ πόλιε πόλιες

[edit] Descendants

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CF%82"