πᾶς
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Ancient Greek[edit]
Alternative forms[edit]
Etymology[edit]
From Proto-Indo-European *ph₂ent
Pronunciation[edit]
- (5th BC Attic): IPA: /pá͜as/
- (1st BC Egyptian): IPA: /paːs/
- (4th AD Koine): IPA: /pas/
- (10th AD Byzantine): IPA: /pas/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /pas/
Determiner[edit]
πᾶς (pas)
Inflection[edit]
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||
| Nominative | πᾶς | πᾶσᾰ | πᾶν | πάντε | πάσᾱ | πάντε | πάντες | πᾶσαι | πάντᾰ | |||
| Genitive | παντός | πάσης | παντός | παντοῖν | πάσαιν | παντοῖν | παντῶν | πασῶν | παντῶν | |||
| Dative | παντί | πάσῃ | παντί | παντοῖν | πάσαιν | παντοῖν | πᾶσι(ν) | πάσαις | πᾶσι(ν) | |||
| Accusative | πάντα | πᾶσσᾰν | πᾶν | πάντε | πάσᾱ | πάντε | πάντᾰς | πάσᾱς | πάντᾰ | |||
| Vocative | πᾶς | πᾶσᾰ | πᾶν | πάντε | πάσᾱ | πάντε | πάντες | πᾶσαι | πάντᾰ | |||
Descendants[edit]
- Greek: παν n (pan, “everything, Universe”)
References[edit]
- πᾶς in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940
- BDAG
- Robert S. P. Beekes (2009) Etymological Dictionary of Greek (Brill Academic Publishers)
- Strong’s concordance number: G3956