pan-

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Contents

English [edit]

Etymology [edit]

From Ancient Greek πᾶν (pan), neuter form of πᾶς (pas, all, every)

Prefix [edit]

pan-

  1. A combining form meaning "all", used in the formation of compound words.

Derived terms [edit]

Related terms [edit]

Translations [edit]


Dutch [edit]

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-

Finnish [edit]

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-

German [edit]

Pronunciation [edit]

  • IPA: /pan/, [pʰän]

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-

Derived terms [edit]


Irish [edit]

Alternative forms [edit]

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-

Derived terms [edit]

Category Irish words prefixed with pan- not found

Italian [edit]

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-
  2. bread

Portuguese [edit]

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-

Spanish [edit]

Etymology [edit]

From Ancient Greek πᾶν (pan), neuter form of πᾶς (pas) "all, every".

Prefix [edit]

pan-

  1. pan-

Synonyms [edit]

Derived terms [edit]