στίγμα

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Etymology

From στίζω "I mark"

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [stíɡma]
  • (Koine): IPA: [stˈiɡma]
  • (Byzantine): IPA: [stˈiɣma]

[edit] Noun

στίγμα (genitive στίγματος) n, third declension; (stigma)

  1. A mark from a pointed instrument, often as a sign of ownership: mark, brand, tattoo
  2. Any mark or spot
  3. (colour): gold

[edit] Inflection

    Third declension of στίγμᾰ, στίγμᾰτος
Case / # Singular Dual Plural
Nominative τό στίγμᾰ τώ στίγμᾰτε τά στίγμᾰτᾰ
Genitive τοῦ στίγμᾰτος τοῖν στιγμάτοιν τῶν στιγμάτων
Dative τῷ στίγμᾰτῐ τοῖν στιγμάτοιν τοῖς στιγμάσῐ(ν)
Accusative τό στίγμᾰ τώ στίγμᾰτε τά στίγμᾰτᾰ
Vocative στίγμᾰ στίγμᾰτε στίγμᾰτᾰ

[edit] Descendants

[edit] References

Strong’s concordance number: G4742

[edit] Greek

[edit] Noun

στίγμα n. (stígma)   (plural  στίγματα (stígmata))

  1. stigma (mark of infamy)
  2. scar or birthmark
  3. a ligature of Greek letters
Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B3%CE%BC%CE%B1"
In other languages