σύνταξις

Ancient Greek

Etymology

From σύν (sun, “with”) + τάξις (taksis, “arrangement”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [sʉ́ntakʰsis]
• (Koine): IPA: [sˈyntakʰsis]
• (Byzantine): IPA: [sˈyntaksis]

Noun

σύνταξις (genitive συντάξεως) f, third declension; (suntaksis)

1. an arranging, putting in order
2. array, arrangement, organization, system, order
3. composition, treatise
4. (grammar) syntax
5. body of troops, contingent
6. company, troupe
7. covenant, previous arrangement
8. tribute, levy
9. subvention, pension

Inflection

Third declension of σύνταξῐς, συντάξεως

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	σύνταξῐς	συντάξει	συντάξεις
Genitive	συντάξεως	συνταξέοιν	συντάξεων
Dative	συντάξει	συνταξέοιν	συντάξεσῐ(ν)
Accusative	σύνταξῐν	συντάξει	συντάξεις
Vocative	σύνταξῐ	συντάξει	συντάξεις

Third declension of σύνταξῐς, συντάξιος (Ionic, Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	σύνταξῐς	συντάξιε	συντάξιες
Genitive	συντάξιος	συνταξίοιν	συνταξίων
Dative	συντάξῑ, συντάξει	συνταξίοιν	συντάξῐσῐ(ν), συνταξίεσῐ(ν), συντάξεσῐ(ν)
Accusative	σύνταξῐν	συντάξιε	συντάξῑς, συντάξιᾰς
Vocative	σύνταξῐ	συντάξιε	συντάξιες

Descendants

• Russian: си́нтаксис (síntaksis) m.

References

• LSJ
• BDAG