φαίνω
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Alternative spellings
[edit] Pronunciation
- (Classical): IPA: [pʰa͜ɪ́nɔː]
- (Koine): IPA: [pʰˈɛːno̞ː]
- (Byzantine): IPA: [ɸˈeno]
[edit] Verb
present φαίνω, future: φανῶ, aorist: ἔφηνα, perfect: πέφαγκα/πέφηνα, perfect m/p: φαίνομαι, aorist passive: ἐφάνην
- I shine, give light
- I cause to appear, bring to light
- I show, make known
- I display, exhibit
- I explain, expound
- I inform, indict
- (passive) I appear, seem
[edit] Inflection
Present: φαίνω
| number | singular | dual | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present | first | second | third | second | third | first | second | third | |
| active | indicative | φαίνω | φαίνεις | φαίνει | φαίνετον | φαίνετον | φαίνομεν | φαίνετε | φαίνουσι(ν) |
| subjunctive | φαίνω | φαίνῃς | φαίνῃ | φαίνητον | φαίνητον | φαίνωμεν | φαίνητε | φαίνωσι(ν) | |
| optative | φαίνοιμι | φαίνοις | φαίνοι | φαίνοιτον | φαινοίτην | φαίνοιμεν | φαίνοιτε | φαίνοιεν | |
| imperative | φαῖνε | φαινέτω | φαίνετον | φαινέτων | φαίνετε | φαινόντων | |||
| middle/
passive |
indicative | φαίνομαι | φαίνει/ φαίνῃ |
φαίνεται | φαίνεσθον | φαίνεσθον | φαινόμεθα | φαίνεσθε | φαίνονται |
| subjunctive | φαίνωμαι | φαίνῃ | φαίνηται | φαίνησθον | φαίνησθον | φαινώμεθα | φαίνησθε | φαίνωνται | |
| optative | φαινοίμην | φαίνοιο | φαίνοιτο | φαίνοισθον | φαινοίσθην | φαινοίμεθα | φαίνοισθε | φαίνοιντο | |
| imperative | φαίνου | φαινέσθω | φαίνεσθον | φαινέσθων | φαίνεσθε | φαινέσθων | |||
| active | middle/passive | ||||||||
| infinitive | φαίνειν | φαίνεσθαι | |||||||
| participle | φαίνων , φαίνουσα , φαῖνον | φαινόμενος , φαινομένη , φαινόμενον | |||||||
Imperfect: ἔφαινον
| number | singular | dual | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| imperfect | first | second | third | second | third | first | second | third | |
| active | indicative | ἔφαινον | ἔφαινες | ἔφαινε | ἐφαίνετον | ἐφαινέτην | ἐφαίνομεν | ἐφαίνετε | ἔφαινον |
| middle/ passive |
ἐφαινόμην | ἐφαίνου | ἐφαίνετο | ἐφαίνεσθον | ἐφαινέσθην | ἐφαινόμεθα | ἐφαίνεσθε | ἐφαίνοντο | |
Future: φανῶ
| number | singular | dual | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| future | first | second | third | second | third | first | second | third | |
| active | indicative | φανῶ/ φανέω |
φανεῖς | φανεῖ | φανεῖτον | φανεῖτον | φανοῦμεν | φανεῖτε | φανοῦσι(ν) |
| optative | φανοίην/ φανοῖμι |
φανοίης/ φανοῖς |
φανοίη/ φανοῖ |
φανοῖτον | φανοίτην | φανοῖμεν | φανοῖτε | φανοῖεν | |
| middle | indicative | φανοῦμαι | φανῇ/ φανεῖ |
φανεῖται | φανεῖσθον | φανεῖσθον | φανούμεθα | φανεῖσθε | φανοῦνται |
| optative | φανοίμην | φανοῖο | φανοῖτο | φανοῖσθον | φανοίσθην | φανοίμεθα | φανοῖσθε | φανοῖντο | |
| passive | indicative | φανήσομαι | φανήσει/ φανήσῃ |
φανήσεται | φανήσεσθον | φανήσεσθον | φανησόμεθα | φανήσεσθε | φανήσονται |
| optative | φανησοίμην | φανήσοιο | φανήσοιτο | φανήσοισθον | φανησοίσθην | φανησοίμεθα | φανήσοισθε | φανήσοιντο | |
| active | middle | passive | |||||||
| infinitive | φανεῖν | φανεῖσθαι | φανήσεσθαι | ||||||
| participle | φανῶν , φανοῦσα , φανοῦν | φανούμενος , φανουμένη , φανούμενον | φανησόμενος , φανησομένη , φανησόμενον | ||||||
[edit] References
Strong’s concordance number: G5316
