رنگ

See also رنګ

Azeri

Etymology

From Persian رنگ (rang).

Noun

Other scripts
Cyrillic	рәнҝ‍
Roman	rəng‍
Perso-Arabic	‍رنگ‍

رنگ (rəng), definite accusative رنگی (rəngi), plural رنگلر (rənglər)

1. colour

Declension

declension of رنگ

	singular	plural
absolute	رنگ	رنگلر
definite accusative	رنگی	رنگلری
dative	رنگه	رنگلره
locative	رنگده	رنگلرده
ablative	رنگدن	رنگلردن
definite genitive	رنگین	رنگلرین

Synonyms

• بوْیا (boya)

---

Ottoman Turkish

Etymology

From Persian رنگ (rang).

Noun

رنگ (reng, renk)

1. color

Synonyms

• بویا (boya)

---

Persian

Etymology

From Middle Persian 𐭫𐭭𐭢 (rang); compare Old Armenian borrowing երանգ (erang). Cognate with Pashto رنګ (rang), Kurdish رەنگ (rang), Sanskrit रङ्ग (raṅga).

Noun

Dari	رنگ‍
Iranian Persian	رنگ‍
Tajik	‍ранг‍

رنگ • (rang), plural رنگ‌ها (rang-hâ)

1. color

Inflection

basic forms of رنگ

	singular	plural
bare	رنگ (ráng)	رنگ‌ها (rang-hấ) رنگا (rangấ) (colloquial)
definitive direct object	رنگ را (ráng râ) رنگ رو (rángo) (colloquial)	رنگ‌ها را (rang-hấ râ) رنگا رو (rangấ ro) (colloquial)
ezâfé	رنگ (ráng-e)	رنگ‌های (rang-hấ-ye) رنگای (rangấ-ye) (colloquial)
marked indefinite, relative definite	رنگی (ráng-i)	رنگ‌هایی (rang-hấ-i) رنگایی (rangấi) (colloquial)

possessive forms of رنگ

	singular	plural
1st person singular (my)	رنگم (rángam)	رنگ‌هایم (rang-hấyam) رنگ‌هام، رنگام (rangấm) (colloquial)
2nd person singular (your)	رنگت (rángat) (ránget) (colloquial)	رنگ‌هایت (rang-hấyat) رنگ‌هات، رنگات (rangất) (colloquial)
3rd person singular (his/her/its)	رنگش (rángaš) (rángeš) (colloquial)	رنگ‌هایش (rang-hấyaš) رنگ‌هاش، رنگاش (rangấš) (colloquial)
1st person plural (our)	رنگمان (rángemân) رنگمون (rángemun) (colloquial)	رنگ‌هایمان (rang-hấyemân) رنگ‌هامون، رنگامون (rangấmun) (colloquial)
2nd person plural (your)	رنگتان (rángetân) رنگتون (rángetun) (colloquial)	رنگ‌هایتان (rang-hấyetân) رنگ‌هاتون، رنگاتون (rangấtun) (colloquial)
3rd person plural (their)	رنگشان (rángešân) رنگشون (rángešun) (colloquial)	رنگ‌هایشان (rang-hấyešân) رنگ‌هاشون، رنگاشون (rangấšun) (colloquial)

Derived terms

• رنگی (rangi)
• بی‌رنگ (bi-rang)
• پررنگ (por-rang)
• کم‌رنگ (kam-rang)
• رنگارنگ (rangârang)
• رنگین (rangin)
• رنگرزی (rangrazi)

Descendants

• Arabic: رنك (ṙank)
• Armenian: ռանգ (ṙang)
• Ottoman Turkish: رنگ (reng, renk)
  • Turkish: renk
• Uzbek: rang

See also

• (basic colors) رنگ; آبی, بنفش, زرد, سبز, سرخ, سفید, سیاه, نارنجی ^{(Category: fa:Colors)}

---

Urdu

Etymology

From Sanskrit रङ्ग (raṅga)

Noun

رنگ • (rang) m, Hindi spelling रंग

1. color

Declension

    declension of رنگ

	singular	plural
direct	رنگ (rang)	رنگ (rang)
indirect	رنگ (rang)	رنگوں (rangõ)
vocative	رنگ (rang)	رنگو (rango)