हेलि

Sanskrit

Etymology

From Ancient Greek ἥλιος (hēlios).

Noun

हेलि (heli) m

1. sun (VarBṛS., Pur.)

Declension

    Masculine i-stem declension of हेलि

	Singular	Dual	Plural
Nominative	हेलिः (heliḥ)	हेली (helī)	हेलयः (helayaḥ)
Vocative	हेले (hele)	हेली (helī)	हेलयः (helayaḥ)
Accusative	हेलिम् (helim)	हेली (helī)	हेलीन् (helīn)
Instrumental	हेलिना (helinā)	हेलिभ्याम् (helibhyām)	हेलिभिः (helibhiḥ)
Dative	हेलये (helaye)	हेलिभ्याम् (helibhyām)	हेलिभ्यः (helibhyaḥ)
Ablative	हेलेः (heleḥ)	हेलिभ्याम् (helibhyām)	हेलिभ्यः (helibhyaḥ)
Genitive	हेलेः (heleḥ)	हेल्योः (helyoḥ)	हेलीनाम् (helīnām)
Locative	हेलौ (helau)	हेल्योः (helyoḥ)	हेलिषु (heliṣu)

References

• Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 1305