ὁρίζω

Ancient Greek

Alternative forms

• οὐρίζω (hourizō) (Ionic)

Etymology

From ὅρος (horos, “boundary, border”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /horízdɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /horíz̚zoː/

• (4th AD Koine): IPA: /oríz̚zo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /oríz̚zo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /oɾízo/

Verb

ὁρίζω (horizō) future: ὁρίσω/ὁριῶ aorist: ὤρισα perfect: ὤρικα perfect m/p: ὤρισμαι aorist passive: ὡρίσθην

1. I divide, separate
2. I banish
3. I mark out boundaries
4. I limit, I restrict
5. I determine, appoint
6. I define
7. I border

Inflection

    Present: ὁρίζω, ὁρίζομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὁρίζω	ὁρίζεις	ὁρίζει	ὁρίζετον	ὁρίζετον	ὁρίζομεν	ὁρίζετε	ὁρίζουσι(ν)
	subjunctive	ὁρίζω	ὁρίζῃς	ὁρίζῃ	ὁρίζητον	ὁρίζητον	ὁρίζωμεν	ὁρίζητε	ὁρίζωσι(ν)
	optative	ὁρίζοιμι	ὁρίζοις	ὁρίζοι	ὁρίζοιτον	ὁριζοίτην	ὁρίζοιμεν	ὁρίζοιτε	ὁρίζοιεν
	imperative		ὁρῖζε	ὁριζέτω	ὁρίζετον	ὁριζέτων		ὁρίζετε	ὁριζόντων
middle/ passive	indicative	ὁρίζομαι	ὁρίζει/ ὁρίζῃ	ὁρίζεται	ὁρίζεσθον	ὁρίζεσθον	ὁριζόμεθα	ὁρίζεσθε	ὁρίζονται
	subjunctive	ὁρίζωμαι	ὁρίζῃ	ὁρίζηται	ὁρίζησθον	ὁρίζησθον	ὁριζώμεθα	ὁρίζησθε	ὁρίζωνται
	optative	ὁριζοίμην	ὁρίζοιο	ὁρίζοιτο	ὁρίζοισθον	ὁριζοίσθην	ὁριζοίμεθα	ὁρίζοισθε	ὁρίζοιντο
	imperative		ὁρίζου	ὁριζέσθω	ὁρίζεσθον	ὁριζέσθων		ὁρίζεσθε	ὁριζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ὁρίζειν				ὁρίζεσθαι
participle		ὁρίζων , ὁρίζουσα , ὁρῖζον				ὁριζόμενος , ὁριζομένη , ὁριζόμενον

    Imperfect: ὥριζον, ὡριζόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὥριζον	ὥριζες	ὥριζε	ὡρίζετον	ὡριζέτην	ὡρίζομεν	ὡρίζετε	ὥριζον
middle/ passive		ὡριζόμην	ὡρίζου	ὡρίζετο	ὡρίζεσθον	ὡριζέσθην	ὡριζόμεθα	ὡρίζεσθε	ὡρίζοντο

    Future: ὁρίσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὁρίσω	ὁρίσεις	ὁρίσει	ὁρίσετον	ὁρίσετον	ὁρίσομεν	ὁρίσετε	ὁρίσουσι(ν)
	optative	ὁρίσοιμι	ὁρίσοις	ὁρίσοι	ὁρίσοιτον	ὁρισοίτην	ὁρίσοιμεν	ὁρίσοιτε	ὁρίσοιεν
middle	indicative	ὁρίσομαι	ὁρίσει/ ὁρίσῃ	ὁρίσεται	ὁρίσεσθον	ὁρίσεσθον	ὁρισόμεθα	ὁρίσεσθε	ὁρίσονται
	optative	ὁρισοίμην	ὁρίσοιο	ὁρίσοιτο	ὁρίσοισθον	ὁρισοίσθην	ὁρισοίμεθα	ὁρίσοισθε	ὁρίσοιντο
passive	indicative	ὁρισθήσομαι	ὁρισθήσει/ ὁρισθήσῃ	ὁρισθήσεται	ὁρισθήσεσθον	ὁρισθήσεσθον	ὁρισθησόμεθα	ὁρισθήσεσθε	ὁρισθήσονται
	optative	ὁρισθησοίμην	ὁρισθήσοιο	ὁρισθήσοιτο	ὁρισθήσοισθον	ὁρισθησοίσθην	ὁρισθησοίμεθα	ὁρισθήσοισθε	ὁρισθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ὁρίσειν			ὁρίσεσθαι		ὁρισθήσεσθαι
participle		ὁρίσων , ὁρίσουσα , ὁρῖσον			ὁρισόμενος , ὁρισομένη , ὁρισόμενον		ὁρισθησόμενος , ὁρισθησομένη , ὁρισθησόμενον

    Future: ὁριῶ

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὁριῶ/ ὁριέω	ὁριεῖς	ὁριεῖ	ὁριεῖτον	ὁριεῖτον	ὁριοῦμεν	ὁριεῖτε	ὁριοῦσι(ν)
	optative	ὁριοίην/ ὁριοῖμι	ὁριοίης/ ὁριοῖς	ὁριοίη/ ὁριοῖ	ὁριοῖτον	ὁριοίτην	ὁριοῖμεν	ὁριοῖτε	ὁριοῖεν
middle	indicative	ὁριοῦμαι	ὁριῇ/ ὁριεῖ	ὁριεῖται	ὁριεῖσθον	ὁριεῖσθον	ὁριούμεθα	ὁριεῖσθε	ὁριοῦνται
	optative	ὁριοίμην	ὁριοῖο	ὁριοῖτο	ὁριοῖσθον	ὁριοίσθην	ὁριοίμεθα	ὁριοῖσθε	ὁριοῖντο
		active				middle
infinitive		ὁριεῖν				ὁριεῖσθαι
participle		ὁριῶν , ὁριοῦσα , ὁριοῦν				ὁριούμενος , ὁριουμένη , ὁριούμενον

    Aorist: ὤρισα, ὡρισάμην, ὡρίσθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὤρισα	ὤρισας	ὤρισε	ὡρίσατον	ὡρισάτην	ὡρίσαμεν	ὡρίσατε	ὤρισαν
	subjunctive	ὁρίσω	ὁρίσῃς	ὁρίσῃ	ὁρίσητον	ὁρίσητον	ὁρίσωμεν	ὁρίσητε	ὁρίσωσι(ν)
	optative	ὁρίσαιμι	ὁρίσαις/ ὁρίσειας	ὁρίσαι/ ὁρίσειε	ὁρίσαιτον	ὁρισαίτην	ὁρίσαιμεν	ὁρίσαιτε	ὁρίσαιεν/ ὁρίσειαν
	imperative		ὅρισον	ὁρισάτω	ὁρίσατον	ὁρισάτων		ὁρίσατε	ὁρισάντων
middle	indicative	ὡρισάμην	ὡρίσω	ὡρίσατο	ὡρίσασθον	ὡρισάσθην	ὡρισάμεθα	ὡρίσασθε	ὡρίσαντο
	subjunctive	ὁρίσωμαι	ὁρίσῃ	ὁρίσηται	ὁρίσησθον	ὁρίσησθον	ὁρισώμεθα	ὁρίσησθε	ὁρίσωνται
	optative	ὁρισαίμην	ὁρίσαιο	ὁρίσαιτο	ὁρίσαισθον	ὁρισαίσθην	ὁρισαίμεθα	ὁρίσαισθε	ὁρίσαιντο
	imperative		ὅρισαι	ὁρισάσθω	ὁρίσασθον	ὁρισάσθων		ὁρίσασθε	ὁρισάσθων
passive	indicative	ὡρίσθην	ὡρίσθης	ὡρίσθη	ὡρίσθητον	ὡρισθήτην	ὡρίσθημεν	ὡρίσθητε	ὡρίσθησαν
	subjunctive	ὁρισθῶ	ὁρισθῇς	ὁρισθῇ	ὁρισθῆτον	ὁρισθῆτον	ὁρισθῶμεν	ὁρισθῆτε	ὁρισθῶσι(ν)
	optative	ὁρισθείην	ὁρισθείης	ὁρισθείη	ὁρισθεῖτον/ ὁρισθείητον	ὁρισθείτην/ ὁρισθειήτην	ὁρισθεῖμεν/ ὁρισθείημεν	ὁρισθεῖτε/ ὁρισθείητε	ὁρισθεῖεν/ ὁρισθείησαν
	imperative		ὁρίσθητι	ὁρισθήτω	ὁρίσθητον	ὁρισθήτων		ὁρίσθητε	ὁρισθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ὅρισαι			ὁρίσασθαι		ὁρισθῆναι
participle	m	ὁρίσας			ὁρισάμενος		ὁρισθείς
	f	ὁρίσασα			ὁρισαμένη		ὁρισθεῖσα
	n	ὅρισαν			ὁρισάμενον		ὁρισθέν

    Perfect: ὤρικα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὤρικα	ὤρικας	ὤρικε	ὡρίκατον	ὡρίκατον	ὡρίκαμεν	ὡρίκατε	ὤρικασι(ν)
	subjunctive	ὡρικὼς ὦ/ ὡρίκω	ὡρικὼς ᾖς/ ὡρίκῃς	ὡρικὼς ᾖ/ ὡρίκῃ	ὡρικότε ἦτον/ ὡρίκητον	ὡρικότε ἦτον/ ὡρίκητον	ὡρικότες ὦμεν/ ὡρίκωμεν	ὡρικότες ἦτε/ ὡρίκητε	ὡρικότες ὦσι(ν)/ ὡρίκωσι(ν)
	optative	ὡρικὼς εἴην/ ὡρίκοιμι/ ὡρικοίην	ὡρικὼς εἴης/ ὡρίκοις/ ὡρικοίης	ὡρικὼς εἴη/ ὡρίκοι/ ὡρικοίη	ὡρικότε εἴητον/ ὡρικότε εἶτον/ ὡρίκοιτον	ὡρικὀτε εἰήτην/ ὡρικότε εἴτην/ ὡρικοίτην	ὡρικότες εἴημεν/ ὡρικότες εἶμεν/ ὡρίκοιμεν	ὡρικότες εἴητε/ ὡρικότες εἶτε/ ὡρίκοιτε	ὡρικότες εἴησαν/ ὡρικότε εἶεν/ ὡρίκοιεν
	imperative		ὡρικὼς ἴσθι	ὡρικὼς ἔστω	ὡρικότε ἔστον	ὡρικότε ἔστων		ὡρικότες ἔστε	ὡρικόντες ὄντων
middle/ passive	indicative	ὤρισμαι	ὤρισαι	ὤρισται	ὤρισθον	ὤρισθον	ὡρίσμεθα	ὤρισθε	ὡρισμένοι εἰσί
	subjunctive	ὡρισμένος ὦ	ὡρισμένος ᾖς	ὡρισμένος ᾖ	ὡρισμένω ἦτον	ὡρισμένω ἦτον	ὡρισμένοι ὦμεν	ὡρισμένοι ἦτε	ὡρισμένοι ὦσι
	optative	ὡρισμένος εἴην	ὡρισμένος εἴης	ὡρισμένος εἴη	ὡρισμένοι εἴητον/ ὡρισμένοι εἶτον	ὡρισμένω εἰήτην/ ὡρισμένω εἴτην	ὡρισμένοι εἴημεν/ ὡρισμένοι εἶμεν	ὡρισμένοι εἴητε/ ὡρισμένοι εἶτε	ὡρισμένοι εἴησαν/ ὡρισμένοι εἶεν
	imperative		ὤρισο	ὡρίσθω	ὤρισθον	ὡρίσθων		ὤρισθε	ὡρίσθων
		active				middle/passive
infinitive		ὡρικέναι				ὡρίσθαι
participle		ὡρικώς , ὡρικυῖα , ὡρικός				ὡρισμένος , ὡρισμένη , ὡρισμένον

    Pluperfect: ὡρίκειν/ὡρίκη

number		singular			dual		plural
pluperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ὡρίκειν/ ὡρίκη	ὡρίκεις/ ὡρίκης	ὡρίκει(ν)	ὡρίκετον	ὡρικέτην	ὡρίκεμεν	ὡρίκετε	ὡρίκεσαν
middle/ passive		ὡρίσμην	ὤρισο	ὤριστο	ὤρισθον	ὡρίσθην	ὡρίσμεθα	ὤρισθε	ὡρισμένοι ἦσαν

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G3724