-iscus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
Found in Late, Vulgar, and Medieval Latin. Conflation of Ancient Greek -ισκος (-iskos) and of descendants of Proto-Germanic *-iskaz.[1]
Suffix[edit]
-iscus m (feminine -isca, neuter -iscum); first/second declension
- (Late Latin, Medieval Latin) Used to form adjectives
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | -iscus | -isca | -iscum | -iscī | -iscae | -isca | |
| genitive | -iscī | -iscae | -iscī | -iscōrum | -iscārum | -iscōrum | |
| dative | -iscō | -iscae | -iscō | -iscīs | -iscīs | -iscīs | |
| accusative | -iscum | -iscam | -iscum | -iscōs | -iscās | -isca | |
| ablative | -iscō | -iscā | -iscō | -iscīs | -iscīs | -iscīs | |
| vocative | -isce | -isca | -iscum | -iscī | -iscae | -isca | |
Descendants[edit]
References[edit]
- ^ “-esco” in: Alberto Nocentini, Alessandro Parenti, “l'Etimologico — Vocabolario della lingua italiana”, Le Monnier, 2010, ISBN 978-88-00-20781-2