bibens

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

Present participle of bibō

Participle[edit]

bibēns m, f, n (genitive bibentis); third declension

  1. drinking

Inflection[edit]

Third declension, neuter nominative singular like masculine/feminine.

Number Singular Plural
Case \ Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative bibens bibens bibentēs bibentia
genitive bibentis bibentis bibentium bibentium
dative bibentī bibentī bibentibus bibentibus
accusative bibentem bibens bibentēs bibentia
ablative bibentī bibentī bibentibus bibentibus
vocative bibens bibens bibentēs bibentia