düşman

See also dušman, duşman, and dușman

Azeri

Other scripts
Cyrillic	дүшман‍
Roman	düşman‍
Perso-Arabic	‍دوشمان‍

Alternative forms

• düşmən

Etymology

From Persian دشمن (dušman).

Noun

düşman definite accusative düşmanı plural düşmanlar

1. enemy
2. (military) enemy

Declension

declension of düşman

	singular	plural
absolute	düşman	düşmanlar
definite accusative	düşmanı	düşmanları
dative	düşmana	düşmanlara
locative	düşmanda	düşmanlarda
ablative	düşmandan	düşmanlardan
definite genitive	düşmanın	düşmanların

possessive forms of düşman

nominative	singular	plural
mənim (my)	düşmanım	düşmanlarım
sənin (your)	düşmanın	düşmanların
onun (his/her/its)	düşmanı	düşmanları
bizim (our)	düşmanımız	düşmanlarımız
sizin (your)	düşmanınız	düşmanlarınız
onların (their)	düşmanı düşmanları	düşmanları
accusative	singular	plural
mənim (my)	düşmanımı	düşmanlarımı
sənin (your)	düşmanını	düşmanlarını
onun (his/her/its)	düşmanını	düşmanlarını
bizim (our)	düşmanımızı	düşmanlarımızı
sizin (your)	düşmanınızı	düşmanlarınızı
onların (their)	düşmanını düşmanlarını	düşmanlarını
dative	singular	plural
mənim (my)	düşmanıma	düşmanlarıma
sənin (your)	düşmanına	düşmanlarına
onun (his/her/its)	düşmanına	düşmanlarına
bizim (our)	düşmanımıza	düşmanlarımıza
sizin (your)	düşmanınıza	düşmanlarınıza
onların (their)	düşmanına düşmanlarına	düşmanlarına
locative	singular	plural
mənim (my)	düşmanımda	düşmanlarımda
sənin (your)	düşmanında	düşmanlarında
onun (his/her/its)	düşmanında	düşmanlarında
bizim (our)	düşmanımızda	düşmanlarımızda
sizin (your)	düşmanınızda	düşmanlarınızda
onların (their)	düşmanında düşmanlarında	düşmanlarında
ablative	singular	plural
mənim (my)	düşmanımdan	düşmanlarımdan
sənin (your)	düşmanından	düşmanlarından
onun (his/her/its)	düşmanından	düşmanlarından
bizim (our)	düşmanımızdan	düşmanlarımızdan
sizin (your)	düşmanınızdan	düşmanlarınızdan
onların (their)	düşmanından düşmanlarından	düşmanlarından
genitive	singular	plural
mənim (my)	düşmanımın	düşmanlarımın
sənin (your)	düşmanının	düşmanlarının
onun (his/her/its)	düşmanının	düşmanlarının
bizim (our)	düşmanımızın	düşmanlarımızın
sizin (your)	düşmanınızın	düşmanlarınızın
onların (their)	düşmanının düşmanlarının	düşmanlarının

---

Turkish

Etymology

From Persian دشمن (došman).

Pronunciation

• IPA: [dyʃ.ˈmɑn]

Adjective

düşman (comparative daha düşman, superlative en düşman)

1. enemy

Noun

düşman (definite accusative düşmanı, plural düşmanlar)

1. enemy
2. (military) enemy

Antonyms

• dost

Declension

declension of düşman

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	düşman	düşmanlar
definite accusative (belirtme)	düşmanı	düşmanları
dative (yönelme)	düşmana	düşmanlara
locative (bulunma)	düşmanda	düşmanlarda
ablative (çıkma)	düşmandan	düşmanlardan
genitive (tamlayan)	düşmanın	düşmanların

possessive forms of düşman

nominative	singular	plural
benim (my)	düşmanım	düşmanlarım
senin (your)	düşmanın	düşmanların
onun (his/her/its)	düşmanı	düşmanları
bizim (our)	düşmanımız	düşmanlarımız
sizin (your)	düşmanınız	düşmanlarınız
onların (their)	düşmanları	düşmanları
accusative	singular	plural
benim (my)	düşmanımı	düşmanlarımı
senin (your)	düşmanını	düşmanlarını
onun (his/her/its)	düşmanını	düşmanlarını
bizim (our)	düşmanımızı	düşmanlarımızı
sizin (your)	düşmanınızı	düşmanlarınızı
onların (their)	düşmanlarını	düşmanlarını
dative	singular	plural
benim (my)	düşmanıma	düşmanlarıma
senin (your)	düşmanına	düşmanlarına
onun (his/her/its)	düşmanına	düşmanlarına
bizim (our)	düşmanımıza	düşmanlarımıza
sizin (your)	düşmanınıza	düşmanlarınıza
onların (their)	düşmanlarına	düşmanlarına
locative	singular	plural
benim (my)	düşmanımda	düşmanlarımda
senin (your)	düşmanında	düşmanlarında
onun (his/her/its)	düşmanında	düşmanlarında
bizim (our)	düşmanımızda	düşmanlarımızda
sizin (your)	düşmanınızda	düşmanlarınızda
onların (their)	düşmanlarında	düşmanlarında
ablative	singular	plural
benim (my)	düşmanımdan	düşmanlarımdan
senin (your)	düşmanından	düşmanlarından
onun (his/her/its)	düşmanından	düşmanlarından
bizim (our)	düşmanımızdan	düşmanlarımızdan
sizin (your)	düşmanınızdan	düşmanlarınızdan
onların (their)	düşmanlarından	düşmanlarından
genitive	singular	plural
benim (my)	düşmanımın	düşmanlarımın
senin (your)	düşmanının	düşmanlarının
onun (his/her/its)	düşmanının	düşmanlarının
bizim (our)	düşmanımızın	düşmanlarımızın
sizin (your)	düşmanınızın	düşmanlarınızın
onların (their)	düşmanlarının	düşmanlarının

predicative forms of düşman

simple present	singular	plural
ben (I am)	düşmanım	düşmanlarım*
sen (you are)	düşmansın	düşmanlarsın*
o (he/she/it is)	düşman / düşmandır	düşmanlar* / düşmanlardır*
biz (we are)	düşmanız	düşmanlarız
siz (you are)	düşmansınız	düşmanlarsınız
onlar (they are)	düşmanlar	düşmanlardır
simple past	singular	plural
ben (I was)	düşmandım	düşmanlardım*
sen (you were)	düşmandın	düşmanlardın*
o (he/she/it was)	düşmandı	düşmanlardı*
biz (we were)	düşmandık	düşmanlardık
siz (you were)	düşmandınız	düşmanlardınız
onlar (they were)	düşmandılar	düşmanlardı
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	düşmanmışım	düşmanlarmışım*
sen (you were)	düşmanmışsın	düşmanlarmışsın*
o (he/she/it was)	düşmanmış	düşmanlarmış*
biz (we were)	düşmanmışız	düşmanlarmışız
siz (you were)	düşmanmışsınız	düşmanlarmışsınız
onlar (they were)	düşmanmışlar	düşmanlarmış
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.