ebrius
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Proto-Indo-European *egwrios, from *h₁ēgʷʰ- (“drink”). The only sure cognate is Hittite ekuteni (“you will drink”).
Pronunciation [edit]
Adjective [edit]
ēbrius m (feminine ēbria, neuter ēbrium); first/second declension
- drunk, intoxicated
- (poetic) full
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ēbrius | ēbria | ēbrium | ēbriī | ēbriae | ēbria | |
| genitive | ēbriī | ēbriae | ēbriī | ēbriōrum | ēbriārum | ēbriōrum | |
| dative | ēbriō | ēbriae | ēbriō | ēbriīs | ēbriīs | ēbriīs | |
| accusative | ēbrium | ēbriam | ēbrium | ēbriōs | ēbriās | ēbria | |
| ablative | ēbriō | ēbriā | ēbriō | ēbriīs | ēbriīs | ēbriīs | |
| vocative | ēbrie | ēbria | ēbrium | ēbriī | ēbriae | ēbria | |
Derived terms [edit]
Descendants [edit]
References [edit]
- ebrius in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879