eskalator
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Crimean Tatar [edit]
Etymology [edit]
English escalator.
Noun [edit]
eskalator
Declension [edit]
declension of eskalator
| nominative | eskalator |
|---|---|
| genitive | eskalatornıñ |
| dative | eskalatorğa |
| accusative | eskalatornı |
| locative | eskalatorda |
| ablative | eskalatordan |
References [edit]
- Useinov & Mireev Dictionary, Simferopol, Dolya, 2002 [1]
Serbo-Croatian [edit]
Etymology [edit]
From English escalator.
Pronunciation [edit]
- IPA: /eskǎlaːtor/
- Hyphenation: e‧ska‧la‧tor
Noun [edit]
eskàlātor m (Cyrillic spelling еска̀ла̄тор)
Declension [edit]
declension of eskalator
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | eskalator | eskalatori |
| genitive | eskalatora | eskalatora |
| dative | eskalatoru | eskalatorima |
| accusative | eskalator | eskalatore |
| vocative | eskalatore | eskalatori |
| locative | eskalatoru | eskalatorima |
| instrumental | eskalatorom | eskalatorima |