incipiens
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Present active participle of incipiō (“begin”).
Participle [edit]
incipiēns m, f, and n (genitive incipientis); third declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | incipiēns | incipiēns | incipientēs | incipientia | |
| genitive | incipientis | incipientis | incipientium | incipientium | |
| dative | incipientī | incipientī | incipientibus | incipientibus | |
| accusative | incipientem | incipiēns | incipientēs | incipientia | |
| ablative | incipiente1 | incipiente1 | incipientibus | incipientibus | |
| vocative | incipiēns | incipiēns | incipientēs | incipientia | |
1 But incipientī when used purely as an adjective.