invitus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Esperanto [edit]
Verb [edit]
invitus
- conditional of inviti
Latin [edit]
Adjective [edit]
invītus m (feminine invīta, neuter invītum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | invītus | invīta | invītum | invītī | invītae | invīta | |
| genitive | invītī | invītae | invītī | invītōrum | invītārum | invītōrum | |
| dative | invītō | invītae | invītō | invītīs | invītīs | invītīs | |
| accusative | invītum | invītam | invītum | invītōs | invītās | invīta | |
| ablative | invītō | invītā | invītō | invītīs | invītīs | invītīs | |
| vocative | invīte | invīta | invītum | invītī | invītae | invīta | |