invitus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Esperanto
[edit] Verb
invitus
- conditional of inviti
[edit] Latin
[edit] Adjective
invītus m. (feminine invīta, neuter invītum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | invītus | invīta | invītum | invītī | invītae | invīta | |
| genitive | invītī | invītae | invītī | invītōrum | invītārum | invītōrum | |
| dative | invītō | invītae | invītō | invītīs | invītīs | invītīs | |
| accusative | invītum | invītam | invītum | invītōs | invītās | invīta | |
| ablative | invītō | invītā | invītō | invītīs | invītīs | invītīs | |
| vocative | invīte | invīta | invītum | invītī | invītae | invīta | |