iunctus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Perfect passive participle of iungō (“join”).
Participle [edit]
iūnctus m (feminine iūncta, neuter iūnctum); first/second declension
- joined, having been joined
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | iūnctus | iūncta | iūnctum | iūnctī | iūnctae | iūncta | |
| genitive | iūnctī | iūnctae | iūnctī | iūnctōrum | iūnctārum | iūnctōrum | |
| dative | iūnctō | iūnctae | iūnctō | iūnctīs | iūnctīs | iūnctīs | |
| accusative | iūnctum | iūnctam | iūnctum | iūnctōs | iūnctās | iūncta | |
| ablative | iūnctō | iūnctā | iūnctō | iūnctīs | iūnctīs | iūnctīs | |
| vocative | iūncte | iūncta | iūnctum | iūnctī | iūnctae | iūncta | |