maritimus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
From mare (“sea”).
Adjective[edit]
maritimus m (feminine maritima, neuter maritimum); first/second declension
- Of or pertaining to the sea; marine, maritime.
- (figuratively) changeable, inconstant
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | maritimus | maritima | maritimum | maritimī | maritimae | maritima | |
| genitive | maritimī | maritimae | maritimī | maritimōrum | maritimārum | maritimōrum | |
| dative | maritimō | maritimae | maritimō | maritimīs | maritimīs | maritimīs | |
| accusative | maritimum | maritimam | maritimum | maritimōs | maritimās | maritima | |
| ablative | maritimō | maritimā | maritimō | maritimīs | maritimīs | maritimīs | |
| vocative | maritime | maritima | maritimum | maritimī | maritimae | maritima | |
Synonyms[edit]
- (marine): marīnus