mysticus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
From Ancient Greek μυστικός (mustikos, “secret, mystic”), from μύστης (mustēs, “one who has been initiated”).
[edit] Adjective
mysticus m. (feminine mystica, neuter mysticum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mysticus | mystica | mysticum | mysticī | mysticae | mystica | |
| genitive | mysticī | mysticae | mysticī | mysticōrum | mysticārum | mysticōrum | |
| dative | mysticō | mysticae | mysticō | mysticīs | mysticīs | mysticīs | |
| accusative | mysticum | mysticam | mysticum | mysticōs | mysticās | mystica | |
| ablative | mysticō | mysticā | mysticō | mysticīs | mysticīs | mysticīs | |
| vocative | mystice | mystica | mysticum | mysticī | mysticae | mystica | |