subcapitatus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
Adjective[edit]
subcapitātus m (feminine subcapitāta, neuter subcapitātum); first/second declension
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | subcapitātus | subcapitāta | subcapitātum | subcapitātī | subcapitātae | subcapitāta | |
| genitive | subcapitātī | subcapitātae | subcapitātī | subcapitātōrum | subcapitātārum | subcapitātōrum | |
| dative | subcapitātō | subcapitātae | subcapitātō | subcapitātīs | subcapitātīs | subcapitātīs | |
| accusative | subcapitātum | subcapitātam | subcapitātum | subcapitātōs | subcapitātās | subcapitāta | |
| ablative | subcapitātō | subcapitātā | subcapitātō | subcapitātīs | subcapitātīs | subcapitātīs | |
| vocative | subcapitāte | subcapitāta | subcapitātum | subcapitātī | subcapitātae | subcapitāta | |