çakıl

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish چاقل(çakıl).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /tʃɑˈkɯɫ/
  • Hyphenation: ça‧kıl

Noun[edit]

çakıl (definite accusative çakılı, plural çakıllar)

  1. pebble, gravel

Declension[edit]

Inflection
Nominative çakıl
Definite accusative çakılı
Singular Plural
Nominative çakıl çakıllar
Definite accusative çakılı çakılları
Dative çakıla çakıllara
Locative çakılda çakıllarda
Ablative çakıldan çakıllardan
Genitive çakılın çakılların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular çakılım çakıllarım
2nd singular çakılın çakılların
3rd singular çakılı çakılları
1st plural çakılımız çakıllarımız
2nd plural çakılınız çakıllarınız
3rd plural çakılları çakılları