ümmet
See also: ümmət
Turkish
[edit]Etymology
[edit]From Ottoman Turkish امت (ümmet), from Arabic أُمَّة (ʔumma).
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]ümmet (definite accusative ümmeti, plural ümmetler)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ümmet | ümmetler |
| definite accusative | ümmeti | ümmetleri |
| dative | ümmete | ümmetlere |
| locative | ümmette | ümmetlerde |
| ablative | ümmetten | ümmetlerden |
| genitive | ümmetin | ümmetlerin |