ćwiczebny

Polish

Etymology

From ćwiczyć +‎ -ebny.

Pronunciation

• IPA^(key): /t͡ɕfiˈt͡ʂɛb.nɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛbnɘ
• Syllabification: ćwi‧czeb‧ny

Adjective

ćwiczebny (not comparable, no derived adverb)

1. practice, training (used for the purposes of training)

Declension

Declension of ćwiczebny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	ćwiczebny		ćwiczebna	ćwiczebne	ćwiczebni	ćwiczebne
genitive	ćwiczebnego		ćwiczebnej	ćwiczebnego	ćwiczebnych
dative	ćwiczebnemu		ćwiczebnej	ćwiczebnemu	ćwiczebnym
accusative	ćwiczebnego	ćwiczebny	ćwiczebną	ćwiczebne	ćwiczebnych	ćwiczebne
instrumental	ćwiczebnym		ćwiczebną	ćwiczebnym	ćwiczebnymi
locative	ćwiczebnym		ćwiczebnej	ćwiczebnym	ćwiczebnych

Related terms

adjective

• ćwiczeniowy

noun

• ćwiczenie

verb

• ćwiczyć

Further reading

• “ćwiczebny”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “ćwiczebny”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)