İsveççe

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From İsveç (Sweden) +‎ -çe.

Proper noun[edit]

İsveççe

  1. Swedish (language)

Declension[edit]

Inflection
Nominative İsveççe
Definite accusative İsveççeyi
Singular Plural
Nominative İsveççe İsveççeler
Definite accusative İsveççeyi İsveççeleri
Dative İsveççeye İsveççelere
Locative İsveççede İsveççelerde
Ablative İsveççeden İsveççelerden
Genitive İsveççenin İsveççelerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular İsveççem İsveççelerim
2nd singular İsveççen İsveççelerin
3rd singular İsveççesi İsveççeleri
1st plural İsveççemiz İsveççelerimiz
2nd plural İsveççeniz İsveççeleriniz
3rd plural İsveççeleri İsveççeleri