ısrar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Arabic إِصْرَار(ʾiṣrār).

Noun[edit]

ısrar (definite accusative ısrarı, plural ısrarlar)

  1. persistance

Declension[edit]

Inflection
Nominative ısrar
Definite accusative ısrarı
Singular Plural
Nominative ısrar ısrarlar
Definite accusative ısrarı ısrarları
Dative ısrara ısrarlara
Locative ısrarda ısrarlarda
Ablative ısrardan ısrarlardan
Genitive ısrarın ısrarların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ısrarım ısrarlarım
2nd singular ısrarın ısrarların
3rd singular ısrarı ısrarları
1st plural ısrarımız ısrarlarımız
2nd plural ısrarınız ısrarlarınız
3rd plural ısrarları ısrarları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular ısrarım ısrarlarım
2nd singular ısrarsın ısrarlarsın
3rd singular ısrar
ısrardır
ısrarlar
ısrarlardır
1st plural ısrarız ısrarlarız
2nd plural ısrarsınız ısrarlarsınız
3rd plural ısrarlar ısrarlardır