ślinka

See also: slinka, sliņķa, slinkā, and ślinką

Polish

Etymology

Etymology tree

Polish ślina

Proto-Indo-European *-keh₂der.

Proto-Balto-Slavic *-kāˀ

Proto-Slavic *-ъka

Old Polish -ka

Polish -ka

Polish ślinka

From ślina + -ka.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɕlin.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -inka
• Syllabification: ślin‧ka

Noun

ślinka f

1. diminutive of ślina

Declension

Declension of ślinka

	singular	plural
nominative	ślinka	ślinki
genitive	ślinki	ślinek
dative	ślince	ślinkom
accusative	ślinkę	ślinki
instrumental	ślinką	ślinkami
locative	ślince	ślinkach
vocative	ślinko	ślinki

Further reading

• “ślinka”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “ślinka”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)