żakiecik

Polish

Etymology

From żakiet (“jacket”) +‎ -ik (diminutive suffix).

Pronunciation

• IPA^(key): /ʐaˈkjɛ.t͡ɕik/
• Rhymes: -ɛt͡ɕik
• Syllabification: ża‧kie‧cik

Noun

żakiecik m inan

1. diminutive of żakiet; small jacket

Declension

Declension of żakiecik

	singular	plural
nominative	żakiecik	żakieciki
genitive	żakieciku	żakiecików
dative	żakiecikowi	żakiecikom
accusative	żakiecik	żakieciki
instrumental	żakiecikiem	żakiecikami
locative	żakieciku	żakiecikach
vocative	żakieciku	żakieciki

Further reading

• żakiecik in Polish dictionaries at PWN