żuraw

See also: Żuraw

Polish

żuraw

Alternative forms

• zoraw, żóraw (Middle Polish)
• zorów (Łowicz)

Etymology

Inherited from Old Polish żóraw, from Proto-Slavic *žeravь.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈʐu.raf/

• (Middle Polish) IPA^(key): /ˈʐu.rafʲ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -uraf
• Syllabification: żu‧raw
• Homophones: Żóraw, Żuraw

Noun

żuraw m animal (diminutive żurawik, related adjective żurawi or (dated) żurawiany)

1. crane (any bird of the subfamily Gruinae, especially the common crane (Grus grus))
2. (Middle Polish, games) type of game

Declension

Declension of żuraw

	singular	plural
nominative	żuraw	żurawie
genitive	żurawia	żurawi
dative	żurawiowi	żurawiom
accusative	żurawia	żurawie
instrumental	żurawiem	żurawiami
locative	żurawiu	żurawiach
vocative	żurawiu	żurawie

Derived terms

nouns

• żurawiec
• żurawię
• żurawina
• żurawiowaty

verbs

• zapuszczać żurawia impf, zapuścić żurawia pf

Related terms

adjectives

• żurawinowy

nouns

• żurawiątko
• żurawinisko

Descendants

• → Yiddish: זשוראַוו (zhurav)

Noun

żuraw m inan (diminutive żurawek)

1. crane (machinery)

   Hypernym: dźwig

Declension

Declension of żuraw

	singular	plural
nominative	żuraw	żurawie
genitive	żurawia	żurawi
dative	żurawiowi	żurawiom
accusative	żuraw	żurawie
instrumental	żurawiem	żurawiami
locative	żurawiu	żurawiach
vocative	żurawiu	żurawie

Further reading

• “żuraw”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “żuraw”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Marek Kunicki-Goldfinger (30.08.2023), “ŻURAW”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
• Brückner, Aleksander (1927), “żóraw”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna