αναχρονισμός
Greek
Etymology
From Ancient Greek ἀναχρονισμός (anakhronismós, “anachronism”)
Noun
αναχρονισμός • (anachronismós) m (plural αναχρονισμοί)
Declension
Declension of αναχρονισμός
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | αναχρονισμός • | αναχρονισμοί • |
genitive | αναχρονισμού • | αναχρονισμών • |
accusative | αναχρονισμό • | αναχρονισμούς • |
vocative | αναχρονισμέ • | αναχρονισμοί • |
Related terms
- αναχρονιστικός (anachronistikós, “anachronistic”, adjective)