ασυντέλεστος
Jump to navigation
Jump to search
Greek
[edit]Adjective
[edit]ασυντέλεστος • (asyntélestos) m (feminine ασυντέλεστη, neuter ασυντέλεστο)
- unfinished, incomplete, endless
- Synonyms: ατέλειωτος (atéleiotos), ασυμπλήρωτος (asymplírotos)
Declension
[edit]Declension of ασυντέλεστος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ασυντέλεστος • | ασυντέλεστη • | ασυντέλεστο • | ασυντέλεστοι • | ασυντέλεστες • | ασυντέλεστα • |
genitive | ασυντέλεστου • | ασυντέλεστης • | ασυντέλεστου • | ασυντέλεστων • | ασυντέλεστων • | ασυντέλεστων • |
accusative | ασυντέλεστο • | ασυντέλεστη • | ασυντέλεστο • | ασυντέλεστους • | ασυντέλεστες • | ασυντέλεστα • |
vocative | ασυντέλεστε • | ασυντέλεστη • | ασυντέλεστο • | ασυντέλεστοι • | ασυντέλεστες • | ασυντέλεστα • |
Related terms
[edit]- see: τέλος n (télos, “end”)
Further reading
[edit]- ασυντέλεστος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language