διαπρακτικός
Ancient Greek
[edit]Etymology
[edit]From διαπράσσω (diaprássō) + -ικός (-ikós).
Pronunciation
[edit]- (5th BCE Attic) IPA(key): /di.a.prak.ti.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /di.a.prak.tiˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ði.a.prak.tiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ði.a.prak.tiˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ði.a.prak.tiˈkos/
Adjective
[edit]δῐαπρακτῐκός • (diapraktikós) m (feminine δῐαπρακτῐκή, neuter δῐαπρακτῐκόν); first/second declension
Inflection
[edit]Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | διαπρακτικός diapraktikós |
διαπρακτική diapraktikḗ |
διαπρακτικόν diapraktikón |
διαπρακτικώ diapraktikṓ |
διαπρακτικᾱ́ diapraktikā́ |
διαπρακτικώ diapraktikṓ |
διαπρακτικοί diapraktikoí |
διαπρακτικαί diapraktikaí |
διαπρακτικᾰ́ diapraktiká | |||||
Genitive | διαπρακτικοῦ diapraktikoû |
διαπρακτικῆς diapraktikês |
διαπρακτικοῦ diapraktikoû |
διαπρακτικοῖν diapraktikoîn |
διαπρακτικαῖν diapraktikaîn |
διαπρακτικοῖν diapraktikoîn |
διαπρακτικῶν diapraktikôn |
διαπρακτικῶν diapraktikôn |
διαπρακτικῶν diapraktikôn | |||||
Dative | διαπρακτικῷ diapraktikôi |
διαπρακτικῇ diapraktikêi |
διαπρακτικῷ diapraktikôi |
διαπρακτικοῖν diapraktikoîn |
διαπρακτικαῖν diapraktikaîn |
διαπρακτικοῖν diapraktikoîn |
διαπρακτικοῖς diapraktikoîs |
διαπρακτικαῖς diapraktikaîs |
διαπρακτικοῖς diapraktikoîs | |||||
Accusative | διαπρακτικόν diapraktikón |
διαπρακτικήν diapraktikḗn |
διαπρακτικόν diapraktikón |
διαπρακτικώ diapraktikṓ |
διαπρακτικᾱ́ diapraktikā́ |
διαπρακτικώ diapraktikṓ |
διαπρακτικούς diapraktikoús |
διαπρακτικᾱ́ς diapraktikā́s |
διαπρακτικᾰ́ diapraktiká | |||||
Vocative | διαπρακτικέ diapraktiké |
διαπρακτική diapraktikḗ |
διαπρακτικόν diapraktikón |
διαπρακτικώ diapraktikṓ |
διαπρακτικᾱ́ diapraktikā́ |
διαπρακτικώ diapraktikṓ |
διαπρακτικοί diapraktikoí |
διαπρακτικαί diapraktikaí |
διαπρακτικᾰ́ diapraktiká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
διαπρακτικῶς diapraktikôs |
διαπρακτικότερος diapraktikóteros |
διαπρακτικότᾰτος diapraktikótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Further reading
[edit]- “διαπρακτικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- διαπρακτικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- διαπρακτικός in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)