εκταφή

Greek

Noun

εκταφή • (ektafí) f (plural εκταφές)

1. exhumation
2. (figurative) bursting apart

Declension

Declension of εκταφή

	singular	plural
nominative	εκταφή (ektafí)	εκταφές (ektafés)
genitive	εκταφής (ektafís)	εκταφών (ektafón)
accusative	εκταφή (ektafí)	εκταφές (ektafés)
vocative	εκταφή (ektafí)	εκταφές (ektafés)

Related terms

• ενταφίαση f (entafíasi, “burial”)
• ταφή f (tafí, “burial”)
• τάφος m (táfos, “grave, tomb”)

• and see: θάβω (thávo, “bury”)

See also

• ξέθαμμα n (xéthamma, “something dug up”)