μίξη

Greek

Etymology

From Ancient Greek μίξις (míxis).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈmi.ksi/
• Hyphenation: μί‧ξη

Noun

μίξη • (míxi) f (plural μίξεις)

1. a mixing

   Αυτή η μίξη των χρωμάτων του ουρανού και της θάλασσας είναι ταυτόχρονα καταπραϋντική και σαγηνευτική.

   Aftí i míxi ton chromáton tou ouranoú kai tis thálassas eínai taftóchrona katapraÿntikí kai sagineftikí.

   This mixing of the colours of the sky and the sea is both soothing and captivating.

Declension

Declension of μίξη

	singular	plural
nominative	μίξη (míxi)	μίξεις (míxeis)
genitive	μίξης (míxis)	μίξεων (míxeon)
accusative	μίξη (míxi)	μίξεις (míxeis)
vocative	μίξη (míxi)	μίξεις (míxeis)

Also, older or formal genitive singular: μίξεως (míxeos)