μεταμόρφωσις
Ancient Greek
Etymology
From μετᾰμορφόω (metamorphóō) + -σῐς (-sis).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /me.ta.mór.pʰɔː.sis/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /me.taˈmor.pʰo.sis/
- (4th CE Koine) IPA(key): /me.taˈmor.ɸo.sis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /me.taˈmor.fo.sis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /me.taˈmor.fo.sis/
Noun
μετᾰμόρφωσῐς • (metamórphōsis) f (genitive μετᾰμορφώσεως); third declension
- transformation, metamorphosis
- Hierocl. 21.A.
- Halc. 1.tit.
Declension
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ μετᾰμόρφωσῐς hē metamórphōsis |
τὼ μετᾰμορφώσει tṑ metamorphṓsei |
αἱ μετᾰμορφώσεις hai metamorphṓseis | ||||||||||
Genitive | τῆς μετᾰμορφώσεως tês metamorphṓseōs |
τοῖν μετᾰμορφωσέοιν toîn metamorphōséoin |
τῶν μετᾰμορφώσεων tôn metamorphṓseōn | ||||||||||
Dative | τῇ μετᾰμορφώσει têi metamorphṓsei |
τοῖν μετᾰμορφωσέοιν toîn metamorphōséoin |
ταῖς μετᾰμορφώσεσῐ / μετᾰμορφώσεσῐν taîs metamorphṓsesi(n) | ||||||||||
Accusative | τὴν μετᾰμόρφωσῐν tḕn metamórphōsin |
τὼ μετᾰμορφώσει tṑ metamorphṓsei |
τᾱ̀ς μετᾰμορφώσεις tā̀s metamorphṓseis | ||||||||||
Vocative | μετᾰμόρφωσῐ metamórphōsi |
μετᾰμορφώσει metamorphṓsei |
μετᾰμορφώσεις metamorphṓseis | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
- English: metamorphosis
- Latin: Metamorphōsēs, metamorphōsis
References
- “μεταμόρφωσις”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press