οδοντίατρος

Greek

Alternative forms

• οδοντογιατρός m or f (odontogiatrós)

Etymology

From οδοντ- (odont-, “tooth”) +‎ ιατρός (iatrós, “doctor”), a calque of German Zahnarzt.

Noun

οδοντίατρος • (odontíatros) m or f (plural οδοντίατροι)

1. (medicine) dentist

Declension

Declension of οδοντίατρος

	singular	plural
nominative	οδοντίατρος (odontíatros)	οδοντίατροι (odontíatroi)
genitive	οδοντιάτρου (odontiátrou)	οδοντιάτρων (odontiátron)
accusative	οδοντίατρο (odontíatro)	οδοντιάτρους (odontiátrous)
vocative	οδοντίατρε (odontíatre)	οδοντίατροι (odontíatroi)

Related terms

• see: γιατρός m or f (giatrós, “doctor, physician”)

Further reading

• οδοντίατρος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
• οδοντίατρος on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el