πανσέληνος

Greek

Etymology

From Ancient Greek πανσέληνος (pansélēnos), παν- (pan-) + σελήνη (selḗnē, “moon”).

Noun

πανσέληνος • (pansélinos) f (plural πανσέληνοι)

1. (astronomy) full moon

Declension

Declension of πανσέλινος

	singular	plural
nominative	πανσέλινος (pansélinos)	πανσέλινοι (pansélinoi)
genitive	πανσελίνου (panselínou)	πανσελίνων (panselínon)
accusative	πανσέλινο (pansélino)	πανσελίνους (panselínous)
vocative	πανσέλινε (panséline)	πανσέλινοι (pansélinoi)

Related terms

• see: σελήνη f (selíni, “moon”)

Further reading

• πανσέληνος on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el