πολυβόειος

Ancient Greek

FWOTD – 9 November 2016

Etymology

From πολῠ́ς (polŭ́s, “many”) +‎ βόειος (bóeios, relating to cows or oxes).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /po.ly.bó.eː.os/ → /po.lyˈβo.i.os/ → /po.liˈvo.i.os/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /po.ly.bó.eː.os/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /po.lyˈbo.i.os/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /po.lyˈβo.i.os/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /po.lyˈvo.i.os/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /po.liˈvo.i.os/

Adjective

πολῠβόειος • (polŭbóeios) m or f (neuter πολῠβόειον); second declension

1. covered with many oxhides
   • 300 CE – 400 CE, Quintus Smyrnaeus, Posthomerica 3.239

Declension

Second declension of πολῠβόειος; πολῠβόειον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		πολῠβόειος polŭbóeios		πολῠβόειον polŭbóeion		πολῠβοείω polŭboeíō		πολῠβοείω polŭboeíō		πολῠβόειοι polŭbóeioi		πολῠβόειᾰ polŭbóeiă
Genitive		πολῠβοείου polŭboeíou		πολῠβοείου polŭboeíou		πολῠβοείοιν polŭboeíoin		πολῠβοείοιν polŭboeíoin		πολῠβοείων polŭboeíōn		πολῠβοείων polŭboeíōn
Dative		πολῠβοείῳ polŭboeíōi		πολῠβοείῳ polŭboeíōi		πολῠβοείοιν polŭboeíoin		πολῠβοείοιν polŭboeíoin		πολῠβοείοις polŭboeíois		πολῠβοείοις polŭboeíois
Accusative		πολῠβόειον polŭbóeion		πολῠβόειον polŭbóeion		πολῠβοείω polŭboeíō		πολῠβοείω polŭboeíō		πολῠβοείους polŭboeíous		πολῠβόειᾰ polŭbóeiă
Vocative		πολῠβόειε polŭbóeie		πολῠβόειον polŭbóeion		πολῠβοείω polŭboeíō		πολῠβοείω polŭboeíō		πολῠβόειοι polŭbóeioi		πολῠβόειᾰ polŭbóeiă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		πολῠβοείως polŭboeíōs				πολῠβοειότερος polŭboeióteros				πολῠβοειότᾰτος polŭboeiótătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

References

• “πολυβόειος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press