σαπρός
Ancient Greek
Etymology
From the radical of σήπω (sḗpō) + -ρός (-rós).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /sa.prós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /saˈpros/
- (4th CE Koine) IPA(key): /saˈpros/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /saˈpros/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /saˈpros/
Adjective
σᾰπρός • (saprós) m (feminine σᾰπρή, neuter σᾰπρόν); first/second declension
Inflection
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | σᾰπρός saprós |
σᾰπρή saprḗ |
σᾰπρόν saprón |
σᾰπρώ saprṓ |
σᾰπρᾱ́ saprā́ |
σᾰπρώ saprṓ |
σᾰπροί saproí |
σᾰπραί sapraí |
σᾰπρᾰ́ saprá | |||||
Genitive | σᾰπροῦ saproû |
σᾰπρῆς saprês |
σᾰπροῦ saproû |
σᾰπροῖν saproîn |
σᾰπραῖν sapraîn |
σᾰπροῖν saproîn |
σᾰπρῶν saprôn |
σᾰπρῶν saprôn |
σᾰπρῶν saprôn | |||||
Dative | σᾰπρῷ saprôi |
σᾰπρῇ saprêi |
σᾰπρῷ saprôi |
σᾰπροῖν saproîn |
σᾰπραῖν sapraîn |
σᾰπροῖν saproîn |
σᾰπροῖς saproîs |
σᾰπραῖς sapraîs |
σᾰπροῖς saproîs | |||||
Accusative | σᾰπρόν saprón |
σᾰπρήν saprḗn |
σᾰπρόν saprón |
σᾰπρώ saprṓ |
σᾰπρᾱ́ saprā́ |
σᾰπρώ saprṓ |
σᾰπρούς saproús |
σᾰπρᾱ́ς saprā́s |
σᾰπρᾰ́ saprá | |||||
Vocative | σᾰπρέ sapré |
σᾰπρή saprḗ |
σᾰπρόν saprón |
σᾰπρώ saprṓ |
σᾰπρᾱ́ saprā́ |
σᾰπρώ saprṓ |
σᾰπροί saproí |
σᾰπραί sapraí |
σᾰπρᾰ́ saprá | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
σᾰπρῶς saprôs |
σᾰπρότερος sapróteros |
σᾰπρότᾰτος saprótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
- σᾰπρότης (saprótēs)
Further reading
- “σαπρός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- σαπρός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette