στρώννυμι

Ancient Greek

Etymology

See στόρνῡμι (stórnūmi).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /strɔ̌ːn.nyː.mi/ → /ˈstron.ny.mi/ → /ˈstro.ni.mi/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /strɔ̌ːn.nyː.mi/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈstron.ny.mi/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈstron.ny.mi/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈstron.ny.mi/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈstro.ni.mi/

Verb

στρώννῡμῐ • (strṓnnūmĭ)

1. alternative form of στόρνῡμι (stórnūmi, “to spread, smooth out”)

Conjugation

   Present: στρώννῡμῐ, στρώννῠμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	στρώννῡμῐ	στρώννῡς	στρώννῡσῐ(ν)	στρώννῠτον	στρώννῠτον	στρώννῠμεν	στρώννῠτε	στρωννῠ́ᾱσῐ(ν)
	subjunctive	στρωννῠ́ω	στρωννῠ́ῃς	στρωννῠ́ῃ	στρωννῠ́ητον	στρωννῠ́ητον	στρωννῠ́ωμεν	στρωννῠ́ητε	στρωννῠ́ωσῐ(ν)
	optative	στρωννῠ́οιμῐ	στρωννῠ́οις	στρωννῠ́οι	στρωννῠ́οιτον	στρωννῠοίτην	στρωννῠ́οιμεν	στρωννῠ́οιτε	στρωννῠ́οιεν
	imperative		στρώννῡ	στρωννῠ́τω	στρώννῠτον	στρωννῠ́των		στρώννῠτε	στρωννῠ́ντων
middle/passive	indicative	στρώννῠμαι	στρώννῠσαι	στρώννῠται	στρώννῠσθον	στρώννῠσθον	στρωννῠ́μεθᾰ	στρώννῠσθε	στρώννῠνται
	subjunctive	στρωννῠ́ωμαι	στρωννῠ́ῃ	στρωννῠ́ηται	στρωννῠ́ησθον	στρωννῠ́ησθον	στρωννῠώμεθᾰ	στρωννῠ́ησθε	στρωννῠ́ωνται
	optative	στρωννῠοίμην	στρωννῠ́οιο	στρωννῠ́οιτο	στρωννῠ́οισθον	στρωννῠοίσθην	στρωννῠοίμεθᾰ	στρωννῠ́οισθε	στρωννῠ́οιντο
	imperative		στρώννῠσο	στρωννῠ́σθω	στρώννῠσθον	στρωννῠ́σθων		στρώννῠσθε	στρωννῠ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		στρωννῠ́ναι				στρώννῠσθαι
participle	m	στρωννῡ́ς				στρωννῠ́μενος
	f	στρωννῦσᾰ				στρωννῠμένη
	n	στρωννῠ́ν				στρωννῠ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἐστρώννῡν, ἐστρωννῠ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐστρώννῡν	ἐστρώννῡς	ἐστρώννῡ	ἐστρώννῠτον	ἐστρωννῠ́την	ἐστρώννῠμεν	ἐστρώννῠτε	ἐστρώννῠσᾰν
middle/passive	indicative	ἐστρωννῠ́μην	ἐστρώννῠσο	ἐστρώννῠτο	ἐστρώννῠσθον	ἐστρωννῠ́σθην	ἐστρωννῠ́μεθᾰ	ἐστρώννῠσθε	ἐστρώννῠντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: στρώσω, στρώσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	στρώσω	στρώσεις	στρώσει	στρώσετον	στρώσετον	στρώσομεν	στρώσετε	στρώσουσῐ(ν)
	optative	στρώσοιμῐ	στρώσοις	στρώσοι	στρώσοιτον	στρωσοίτην	στρώσοιμεν	στρώσοιτε	στρώσοιεν
middle	indicative	στρώσομαι	στρώσῃ, στρώσει	στρώσεται	στρώσεσθον	στρώσεσθον	στρωσόμεθᾰ	στρώσεσθε	στρώσονται
	optative	στρωσοίμην	στρώσοιο	στρώσοιτο	στρώσοισθον	στρωσοίσθην	στρωσοίμεθᾰ	στρώσοισθε	στρώσοιντο
		active			middle
infinitive		στρώσειν			στρώσεσθαι
participle	m	στρώσων			στρωσόμενος
	f	στρώσουσᾰ			στρωσομένη
	n	στρῶσον			στρωσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: στρωννῡ́σω, στρωννῡ́σομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	στρωννῡ́σω	στρωννῡ́σεις	στρωννῡ́σει	στρωννῡ́σετον	στρωννῡ́σετον	στρωννῡ́σομεν	στρωννῡ́σετε	στρωννῡ́σουσῐ(ν)
	optative	στρωννῡ́σοιμῐ	στρωννῡ́σοις	στρωννῡ́σοι	στρωννῡ́σοιτον	στρωννῡσοίτην	στρωννῡ́σοιμεν	στρωννῡ́σοιτε	στρωννῡ́σοιεν
middle	indicative	στρωννῡ́σομαι	στρωννῡ́σῃ, στρωννῡ́σει	στρωννῡ́σεται	στρωννῡ́σεσθον	στρωννῡ́σεσθον	στρωννῡσόμεθᾰ	στρωννῡ́σεσθε	στρωννῡ́σονται
	optative	στρωννῡσοίμην	στρωννῡ́σοιο	στρωννῡ́σοιτο	στρωννῡ́σοισθον	στρωννῡσοίσθην	στρωννῡσοίμεθᾰ	στρωννῡ́σοισθε	στρωννῡ́σοιντο
		active			middle
infinitive		στρωννῡ́σειν			στρωννῡ́σεσθαι
participle	m	στρωννῡ́σων			στρωννῡσόμενος
	f	στρωννῡ́σουσᾰ			στρωννῡσομένη
	n	στρωννῦσον			στρωννῡσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἔστρωσᾰ, ἐστρωσᾰ́μην, ἐστρώθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔστρωσᾰ	ἔστρωσᾰς	ἔστρωσε(ν)	ἐστρώσᾰτον	ἐστρωσᾰ́την	ἐστρώσᾰμεν	ἐστρώσᾰτε	ἔστρωσᾰν
	subjunctive	στρώσω	στρώσῃς	στρώσῃ	στρώσητον	στρώσητον	στρώσωμεν	στρώσητε	στρώσωσῐ(ν)
	optative	στρώσαιμῐ	στρώσειᾰς, στρώσαις	στρώσειε(ν), στρώσαι	στρώσαιτον	στρωσαίτην	στρώσαιμεν	στρώσαιτε	στρώσειᾰν, στρώσαιεν
	imperative		στρῶσον	στρωσᾰ́τω	στρώσᾰτον	στρωσᾰ́των		στρώσᾰτε	στρωσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐστρωσᾰ́μην	ἐστρώσω	ἐστρώσᾰτο	ἐστρώσᾰσθον	ἐστρωσᾰ́σθην	ἐστρωσᾰ́μεθᾰ	ἐστρώσᾰσθε	ἐστρώσᾰντο
	subjunctive	στρώσωμαι	στρώσῃ	στρώσηται	στρώσησθον	στρώσησθον	στρωσώμεθᾰ	στρώσησθε	στρώσωνται
	optative	στρωσαίμην	στρώσαιο	στρώσαιτο	στρώσαισθον	στρωσαίσθην	στρωσαίμεθᾰ	στρώσαισθε	στρώσαιντο
	imperative		στρῶσαι	στρωσᾰ́σθω	στρώσᾰσθον	στρωσᾰ́σθων		στρώσᾰσθε	στρωσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐστρώθην	ἐστρώθης	ἐστρώθη	ἐστρώθητον	ἐστρωθήτην	ἐστρώθημεν	ἐστρώθητε	ἐστρώθησᾰν
	subjunctive	στρωθῶ	στρωθῇς	στρωθῇ	στρωθῆτον	στρωθῆτον	στρωθῶμεν	στρωθῆτε	στρωθῶσῐ(ν)
	optative	στρωθείην	στρωθείης	στρωθείη	στρωθεῖτον, στρωθείητον	στρωθείτην, στρωθειήτην	στρωθεῖμεν, στρωθείημεν	στρωθεῖτε, στρωθείητε	στρωθεῖεν, στρωθείησᾰν
	imperative		στρώθητῐ	στρωθήτω	στρώθητον	στρωθήτων		στρώθητε	στρωθέντων
		active			middle		passive
infinitive		στρῶσαι			στρώσᾰσθαι		στρωθῆναι
participle	m	στρώσᾱς			στρωσᾰ́μενος		στρωθείς
	f	στρώσᾱσᾰ			στρωσᾰμένη		στρωθεῖσᾰ
	n	στρῶσᾰν			στρωσᾰ́μενον		στρωθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: ἔστρωκᾰ, ἔστρωμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔστρωκᾰ	ἔστρωκᾰς	ἔστρωκε(ν)	ἐστρώκᾰτον	ἐστρώκᾰτον	ἐστρώκᾰμεν	ἐστρώκᾰτε	ἐστρώκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἐστρώκω	ἐστρώκῃς	ἐστρώκῃ	ἐστρώκητον	ἐστρώκητον	ἐστρώκωμεν	ἐστρώκητε	ἐστρώκωσῐ(ν)
	optative	ἐστρώκοιμῐ, ἐστρωκοίην	ἐστρώκοις, ἐστρωκοίης	ἐστρώκοι, ἐστρωκοίη	ἐστρώκοιτον	ἐστρωκοίτην	ἐστρώκοιμεν	ἐστρώκοιτε	ἐστρώκοιεν
	imperative		ἔστρωκε	ἐστρωκέτω	ἐστρώκετον	ἐστρωκέτων		ἐστρώκετε	ἐστρωκόντων
middle/passive	indicative	ἔστρωμαι	ἔστρωσαι	ἔστρωται	ἔστρωσθον	ἔστρωσθον	ἐστρώμεθᾰ	ἔστρωσθε	ἔστρωνται
	subjunctive	ἐστρωμένος ὦ	ἐστρωμένος ᾖς	ἐστρωμένος ᾖ	ἐστρωμένω ἦτον	ἐστρωμένω ἦτον	ἐστρωμένοι ὦμεν	ἐστρωμένοι ἦτε	ἐστρωμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἐστρωμένος εἴην	ἐστρωμένος εἴης	ἐστρωμένος εἴη	ἐστρωμένω εἴητον, εἶτον	ἐστρωμένω εἰήτην, εἴτην	ἐστρωμένοι εἴημεν, εἶμεν	ἐστρωμένοι εἴητε, εἶτε	ἐστρωμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἔστρωσο	ἐστρώσθω	ἔστρωσθον	ἐστρώσθων		ἔστρωσθε	ἐστρώσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐστρωκέναι				ἐστρῶσθαι
participle	m	ἐστρωκώς				ἐστρωμένος
	f	ἐστρωκυῖᾰ				ἐστρωμένη
	n	ἐστρωκός				ἐστρωμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: ἐστρώκειν, ἐστρώμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐστρώκειν, ἐστρώκη	ἐστρώκεις, ἐστρώκης	ἐστρώκει(ν)	ἐστρώκετον	ἐστρωκέτην	ἐστρώκεμεν	ἐστρώκετε	ἐστρώκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐστρώμην	ἔστρωσο	ἔστρωτο	ἔστρωσθον	ἐστρώσθην	ἐστρώμεθᾰ	ἔστρωσθε	ἔστρωντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

• “στρώννυμι”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• στρώννυμι in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• στορέννυμι in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “στρώννυμι”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press