στυλοειδής

Ancient Greek

Etymology

From στῦλος (stûlos, “a pillar”) +‎ -ειδής (-eidḗs, “-like, -oid”). Compare English styloid.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /styː.lo.eː.dɛ̌ːs/ → /sty.lo.iˈðis/ → /sti.lo.iˈðis/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /styː.lo.eː.dɛ̌ːs/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /sty.lo.iˈde̝s/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /sty.lo.iˈðis/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /sty.lo.iˈðis/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /sti.lo.iˈðis/

Adjective

στῡλοειδής • (stūloeidḗs) m or f (neuter στῡλοειδές); third declension

1. Like a stylus, styloid.

Inflection

Third declension of στῡλοειδής; στῡλοειδές (contracted, Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		στῡλοειδής stūloeidḗs		στῡλοειδές stūloeidés		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖς stūloeideîs		στῡλοειδῆ stūloeidê
Genitive		στῡλοειδοῦς stūloeidoûs		στῡλοειδοῦς stūloeidoûs		στῡλοειδοῖν stūloeidoîn		στῡλοειδοῖν stūloeidoîn		στῡλοειδῶν stūloeidôn		στῡλοειδῶν stūloeidôn
Dative		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδοῖν stūloeidoîn		στῡλοειδοῖν stūloeidoîn		στῡλοειδέσῐ στῡλοειδέσῐν stūloeidésĭ(n)		στῡλοειδέσῐ στῡλοειδέσῐν stūloeidésĭ(n)
Accusative		στῡλοειδῆ stūloeidê		στῡλοειδές stūloeidés		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖς stūloeideîs		στῡλοειδῆ stūloeidê
Vocative		στῡλοειδές stūloeidés		στῡλοειδές stūloeidés		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖ stūloeideî		στῡλοειδεῖς stūloeideîs		στῡλοειδῆ stūloeidê
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		στῡλοειδῶς stūloeidôs				στῡλοειδέστερος stūloeidésteros				στῡλοειδέστᾰτος stūloeidéstătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

References

• “στυλοειδής”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press