συμβίωσις
Ancient Greek
[edit]Etymology
[edit]From συμβιόω (sumbióō, “to live together”) + -σις (-sis).
Pronunciation
[edit]- (5th BCE Attic) IPA(key): /sym.bí.ɔː.sis/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /symˈbi.o.sis/
- (4th CE Koine) IPA(key): /symˈbi.o.sis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /symˈbi.o.sis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /simˈbi.o.sis/
Noun
[edit]σῠμβῐ́ωσῐς • (sumbíōsis) f (genitive σῠμβῐώσεως); third declension
Inflection
[edit]Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ σῠμβῐ́ωσῐς hē sumbíōsis |
τὼ σῠμβῐώσει tṑ sumbiṓsei |
αἱ σῠμβῐώσεις hai sumbiṓseis | ||||||||||
Genitive | τῆς σῠμβῐώσεως tês sumbiṓseōs |
τοῖν σῠμβῐωσέοιν toîn sumbiōséoin |
τῶν σῠμβῐώσεων tôn sumbiṓseōn | ||||||||||
Dative | τῇ σῠμβῐώσει têi sumbiṓsei |
τοῖν σῠμβῐωσέοιν toîn sumbiōséoin |
ταῖς σῠμβῐώσεσῐ / σῠμβῐώσεσῐν taîs sumbiṓsesi(n) | ||||||||||
Accusative | τὴν σῠμβῐ́ωσῐν tḕn sumbíōsin |
τὼ σῠμβῐώσει tṑ sumbiṓsei |
τᾱ̀ς σῠμβῐώσεις tā̀s sumbiṓseis | ||||||||||
Vocative | σῠμβῐ́ωσῐ sumbíōsi |
σῠμβῐώσει sumbiṓsei |
σῠμβῐώσεις sumbiṓseis | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
[edit]Further reading
[edit]- “συμβίωσις”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- συμβίωσις in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette