συνύπαρξη
Greek
Etymology
From Ancient Greek συνύπαρξις (sunúparxis). Synchronically analysable as συν- (syn-) + ύπαρξη (ýparxi).
Noun
συνύπαρξη • (synýparxi) f
Declension
Declension of συνύπαρξη
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | συνύπαρξη • | συνυπάρξεις • | |
genitive | συνύπαρξης • | συνυπάρξεων • | |
accusative | συνύπαρξη • | συνυπάρξεις • | |
vocative | συνύπαρξη • | συνυπάρξεις • | |
Older or formal genitive singular: συνυπάρξεως • |
Further reading
- συνύπαρξη, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language