φαινόμενον

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Ancient Greek[edit]

Pronunciation[edit]

Participle[edit]

φαινόμενον ‎(phainómenon)

  1. masculine accusative singular of φαινόμενος ‎(phainómenos), present middle/passive participle of φαίνω ‎(phaínō)
  2. neuter nominative singular of φαινόμενος ‎(phainómenos)
  3. neuter accusative singular of φαινόμενος ‎(phainómenos)
  4. neuter vocative singular of φαινόμενος ‎(phainómenos)