φαίνω

Ancient Greek

Alternative forms

φᾰείνω (phăeínō) — Epic

Etymology

From Proto-Hellenic *pʰáňňō, from Proto-Indo-European *bʰh₂-n-yé-ti, thematic yé-present of *bʰeh₂- (“to shine”) with an innovative zero-grade nasal infix.^[1]

The present tense system includes a *-ϳ- (*-j-) progressive aspect marker.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pʰǎi̯.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈpʰɛ.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈɸɛ.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈfe.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈfe.no/

Verb

φαίνω • (phaínō)

(transitive) to cause to appear; to bring to light; to show; to uncover; to reveal
- c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 2.324:
  ἡμῖν μὲν τόδ’ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς ὄψιμον ὀψιτέλεστον
  hēmîn mèn tód’ éphēne téras méga mētíeta Zeùs ópsimon opsitéleston
  To us Zeus the counsellor has shown this great sign
1. to make known, reveal, disclose
  - 429 BCE, Sophocles, Oedipus Rex 1229:
    ὅσα κεύθει, τὰ δ’ αὐτίκ’ εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰ ἑκόντα κοὐκ ἄκοντα.
    hósa keúthei, tà d’ autík’ eis tò phôs phaneî kakà hekónta kouk ákonta.
    So many are the ills that this house shrouds, or will soon bring to light, ills wrought not unwillingly but on purpose.
2. to make (a sound) heard
  - c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 8.499:
    ὁ δ’ ὁρμηθεὶς θεοῦ ἤρχετο, φαῖνε δ’ ἀοιδήν
    ho d’ hormētheìs theoû ḗrkheto, phaîne d’ aoidḗn
    And the minstrel, moved by the god, began, and let his song be heard.
3. to show forth; to expound
  - c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 18.295:
    νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν’ ἐνὶ δήμῳ
    nḗpie mēkéti taûta noḗmata phaîn’ enì dḗmōi
    No longer, thou fool, do thou show forth counsels such as these among the folk.
4. to denounce
  - 424 BCE, Aristophanes, The Knights 300:
    φανῶ σε τοῖς πρυτάνεσιν ἀδεκατεύτους τῶν θεῶν ἱερὰς ἔχοντα κοιλίας.
    phanô se toîs prutánesin adekateútous tôn theôn hieràs ékhonta koilías.
    I will denounce you to the Prytanes as the owner of sacred tripe, that has not paid tithe.
(intransitive) to shine, give light
- 423 BCE, Aristophanes, The Clouds 586:
  ὁ δ’ ἥλιος […] οὐ φανεῖν ἔφασκεν ὑμῖν, εἰ στρατηγήσει Κλέων.
  ho d’ hḗlios […] ou phaneîn éphasken humîn, ei stratēgḗsei Kléōn.
  and the Sun […] declared he would not give you light, if Cleon should be your general.
(passive voice) to appear; to shine
- c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 18.68:
  φάνεν δέ οἱ εὐρέες ὦμοι
  phánen dé hoi eurées ômoi
  and his broad shoulders were exposed
1. to come into being
  - 406 BCE, Sophocles, Oedipus at Colonus 974:
    εἰ δ’ αὖ φανεὶς δύστηνος, ὡς ἐγὼ ’φάνην
    ei d’ aû phaneìs dústēnos, hōs egṑ ’phánēn
    But if, having been born o misery—as I was born
2. to come about
  - c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 2.122:
    τέλος δ’ οὔ πώ τι πέφανται
    télos d’ oú pṓ ti péphantai
    and no end thereof has yet been seen
3. (copulative or control verb) to appear (to be)
  - c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 15.25:
    ἀλλὰ σύ γ’ ἐλθὼν αὐτὸς ἐπιτρέψειας ἕκαστα δμῳάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι
    allà sú g’ elthṑn autòs epitrépseias hékasta dmōiáōn hḗ tís toi arístē phaínetai eînai
    Nay, go, and thyself put all thy possessions in the charge of whatsoever one of the handmaids seems to be the best.
  - c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 9.94:
    Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή
    Néstōr, hoû kaì prósthen arístē phaíneto boulḗ
    Nestor, whose rede had of old ever seemed the best
4. (Koine, impersonal) to seem
  - 60 BCE – 7 BCE, Dionysius of Halicarnassus, Roman Antiquities 2.14

Conjugation

Present: φαίνω, φαίνομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φαίνω	φαίνεις	φαίνει	φαίνετον	φαίνετον	φαίνομεν	φαίνετε	φαίνουσῐ(ν)
	subjunctive	φαίνω	φαίνῃς	φαίνῃ	φαίνητον	φαίνητον	φαίνωμεν	φαίνητε	φαίνωσῐ(ν)
	optative	φαίνοιμῐ	φαίνοις	φαίνοι	φαίνοιτον	φαινοίτην	φαίνοιμεν	φαίνοιτε	φαίνοιεν
	imperative		φαῖνε	φαινέτω	φαίνετον	φαινέτων		φαίνετε	φαινόντων
middle/passive	indicative	φαίνομαι	φαίνῃ, φαίνει	φαίνεται	φαίνεσθον	φαίνεσθον	φαινόμεθᾰ	φαίνεσθε	φαίνονται
	subjunctive	φαίνωμαι	φαίνῃ	φαίνηται	φαίνησθον	φαίνησθον	φαινώμεθᾰ	φαίνησθε	φαίνωνται
	optative	φαινοίμην	φαίνοιο	φαίνοιτο	φαίνοισθον	φαινοίσθην	φαινοίμεθᾰ	φαίνοισθε	φαίνοιντο
	imperative		φαίνου	φαινέσθω	φαίνεσθον	φαινέσθων		φαίνεσθε	φαινέσθων
		active				middle/passive
infinitive		φαίνειν				φαίνεσθαι
participle	m	φαίνων				φαινόμενος
	f	φαίνουσᾰ				φαινομένη
	n	φαῖνον				φαινόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: φᾰείνω, φᾰείνομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φᾰείνω	φᾰείνεις	φᾰείνει	φᾰείνετον	φᾰείνετον	φᾰείνομεν	φᾰείνετε	φᾰείνουσῐ(ν)
	subjunctive	φᾰείνω(μῐ)	φᾰείνῃσ(θᾰ)	φᾰείνῃσῐ(ν), φᾰείνῃ	φᾰείνητον	φᾰείνητον	φᾰείνωμεν	φᾰείνητε	φᾰείνωσῐ(ν)
	optative	φᾰείνοιμῐ	φᾰείνοισ(θᾰ)	φᾰείνοι	φᾰείνοιτον	φᾰεινοίτην	φᾰείνοιμεν	φᾰείνοιτε	φᾰείνοιεν
	imperative		φᾰ́εινε	φᾰεινέτω	φᾰείνετον	φᾰεινέτων		φᾰείνετε	φᾰεινόντων
middle/passive	indicative	φᾰείνομαι	φᾰείνεαι, φᾰείνῃ	φᾰείνεται	φᾰείνεσθον	φᾰείνεσθον	φᾰεινόμε(σ)θᾰ	φᾰείνεσθε	φᾰείνονται
	subjunctive	φᾰείνωμαι	φᾰείνηαι, φᾰείνῃ	φᾰείνηται	φᾰείνησθον	φᾰείνησθον	φᾰεινώμε(σ)θᾰ	φᾰείνησθε	φᾰείνωνται
	optative	φᾰεινοίμην	φᾰείνοιο	φᾰείνοιτο	φᾰείνοισθον	φᾰεινοίσθην	φᾰεινοίμε(σ)θᾰ	φᾰείνοισθε	φᾰεινοίᾰτο
	imperative		φᾰείνεο, φᾰείνευ	φᾰεινέσθω	φᾰείνεσθον	φᾰεινέσθων		φᾰείνεσθε	φᾰεινέσθων
		active				middle/passive
infinitive		φᾰείνειν, φᾰεινέμεν(αι), φᾰεινμέναι				φᾰείνεσθαι
participle	m	φᾰείνων				φᾰεινόμενος
	f	φᾰείνουσᾰ				φᾰεινομένη
	n	φᾰεῖνον				φᾰεινόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: φαίνω, φαίνομαι (Epic, Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φαίνω	φαίνεις	φαίνει	φαίνετον	φαίνετον	φαίνομεν	φαίνετε	φαίνουσῐ(ν)
	subjunctive	φαίνω(μῐ)	φαίνῃσ(θᾰ)	φαίνῃσῐ(ν), φαίνῃ	φαίνητον	φαίνητον	φαίνωμεν	φαίνητε	φαίνωσῐ(ν)
	optative	φαίνοιμῐ	φαίνοισ(θᾰ)	φαίνοι	φαίνοιτον	φαινοίτην	φαίνοιμεν	φαίνοιτε	φαίνοιεν
	imperative		φαῖνε	φαινέτω	φαίνετον	φαινέτων		φαίνετε	φαινόντων
middle/passive	indicative	φαίνομαι	φαίνεαι, φαίνῃ	φαίνεται	φαίνεσθον	φαίνεσθον	φαινόμε(σ)θᾰ	φαίνεσθε	φαίνονται
	subjunctive	φαίνωμαι	φαίνηαι, φαίνῃ	φαίνηται	φαίνησθον	φαίνησθον	φαινώμε(σ)θᾰ	φαίνησθε	φαίνωνται
	optative	φαινοίμην	φαίνοιο	φαίνοιτο	φαίνοισθον	φαινοίσθην	φαινοίμε(σ)θᾰ	φαίνοισθε	φαινοίᾰτο
	imperative		φαίνεο, φαίνευ	φαινέσθω	φαίνεσθον	φαινέσθων		φαίνεσθε	φαινέσθων
		active				middle/passive
infinitive		φαίνειν, φαινέμεν(αι), φαινμέναι				φαίνεσθαι
participle	m	φαίνων				φαινόμενος
	f	φαίνουσᾰ				φαινομένη
	n	φαῖνον				φαινόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔφαινον, ἐφαινόμην (Attic, augmented)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔφαινον	ἔφαινες	ἔφαινε(ν)	ἐφαίνετον	ἐφαινέτην	ἐφαίνομεν	ἐφαίνετε	ἔφαινον
middle/passive	indicative	ἐφαινόμην	ἐφαίνου	ἐφαίνετο	ἐφαίνεσθον	ἐφαινέσθην	ἐφαινόμεθᾰ	ἐφαίνεσθε	ἐφαίνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: φαῖνον, φαινόμην (Epic, unaugmented)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φαῖνον	φαῖνες	φαῖνε(ν)	φαίνετον	φαινέτην	φαίνομεν	φαίνετε	φαῖνον
middle/passive	indicative	φαινόμην	φαίνεο, φαίνευ	φαίνετο	φαίνεσθον	φαινέσθην	φαινόμε(σ)θᾰ	φαίνεσθε	φαίνοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔφαινον, ἐφαινόμην (Epic, Ionic, augmented)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔφαινον	ἔφαινες	ἔφαινε(ν)	ἐφαίνετον	ἐφαινέτην	ἐφαίνομεν	ἐφαίνετε	ἔφαινον
middle/passive	indicative	ἐφαινόμην	ἐφαίνεο, ἐφαίνευ	ἐφαίνετο	ἐφαίνεσθον	ἐφαινέσθην	ἐφαινόμε(σ)θᾰ	ἐφαίνεσθε	ἐφαίνοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: φᾰ́νεσκον, φᾰνεσκόμην (Epic, iterative, intransitive)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φᾰ́νεσκον	φᾰ́νεσκες	φᾰ́νεσκε(ν)	φᾰνέσκετον	φᾰνεσκέτην	φᾰνέσκομεν	φᾰνέσκετε	φᾰ́νεσκον
middle	indicative	φᾰνεσκόμην	φᾰνέσκου	φᾰνέσκετο	φᾰνέσκεσθον	φᾰνεσκέσθην	φᾰνεσκόμεθᾰ	φᾰνέσκεσθε	φᾰνέσκοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: φᾰνέω, φᾰνέομαι, φᾰνήσομαι (Attic, uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φᾰνέω	φᾰνέεις	φᾰνέει	φᾰνέετον	φᾰνέετον	φᾰνέομεν	φᾰνέετε	φᾰνέουσῐ(ν)
active	optative	φᾰνέοιμῐ	φᾰνέοις	φᾰνέοι	φᾰνέοιτον	φᾰνεοίτην	φᾰνέοιμεν	φᾰνέοιτε	φᾰνέοιεν
middle	indicative	φᾰνέομαι	φᾰνέῃ, φᾰνέει	φᾰνέεται	φᾰνέεσθον	φᾰνέεσθον	φᾰνεόμεθᾰ	φᾰνέεσθε	φᾰνέονται
middle	optative	φᾰνεοίμην	φᾰνέοιο	φᾰνέοιτο	φᾰνέοισθον	φᾰνεοίσθην	φᾰνεοίμεθᾰ	φᾰνέοισθε	φᾰνέοιντο
passive	indicative	φᾰνήσομαι	φᾰνήσῃ, φᾰνήσει	φᾰνήσεται	φᾰνήσεσθον	φᾰνήσεσθον	φᾰνησόμεθᾰ	φᾰνήσεσθε	φᾰνήσονται
passive	optative	φᾰνησοίμην	φᾰνήσοιο	φᾰνήσοιτο	φᾰνήσοισθον	φᾰνησοίσθην	φᾰνησοίμεθᾰ	φᾰνήσοισθε	φᾰνήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		φᾰνέειν			φᾰνέεσθαι		φᾰνήσεσθαι
participle	m	φᾰνέων			φᾰνεόμενος		φᾰνησόμενος
	f	φᾰνέουσᾰ			φᾰνεομένη		φᾰνησομένη
	n	φᾰνέον			φᾰνεόμενον		φᾰνησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: φᾰνῶ, φᾰνοῦμαι, φᾰνήσομαι (Attic, contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φᾰνῶ	φᾰνεῖς	φᾰνεῖ	φᾰνεῖτον	φᾰνεῖτον	φᾰνοῦμεν	φᾰνεῖτε	φᾰνοῦσῐ(ν)
active	optative	φᾰνοίην, φᾰνοῖμῐ	φᾰνοίης, φᾰνοῖς	φᾰνοίη, φᾰνοῖ	φᾰνοῖτον, φᾰνοίητον	φᾰνοίτην, φᾰνοιήτην	φᾰνοῖμεν, φᾰνοίημεν	φᾰνοῖτε, φᾰνοίητε	φᾰνοῖεν, φᾰνοίησᾰν
middle	indicative	φᾰνοῦμαι	φᾰνεῖ, φᾰνῇ	φᾰνεῖται	φᾰνεῖσθον	φᾰνεῖσθον	φᾰνούμεθᾰ	φᾰνεῖσθε	φᾰνοῦνται
middle	optative	φᾰνοίμην	φᾰνοῖο	φᾰνοῖτο	φᾰνοῖσθον	φᾰνοίσθην	φᾰνοίμεθᾰ	φᾰνοῖσθε	φᾰνοῖντο
passive	indicative	φᾰνήσομαι	φᾰνήσῃ, φᾰνήσει	φᾰνήσεται	φᾰνήσεσθον	φᾰνήσεσθον	φᾰνησόμεθᾰ	φᾰνήσεσθε	φᾰνήσονται
passive	optative	φᾰνησοίμην	φᾰνήσοιο	φᾰνήσοιτο	φᾰνήσοισθον	φᾰνησοίσθην	φᾰνησοίμεθᾰ	φᾰνήσοισθε	φᾰνήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		φᾰνεῖν			φᾰνεῖσθαι		φᾰνήσεσθαι
participle	m	φᾰνῶν			φᾰνούμενος		φᾰνησόμενος
	f	φᾰνοῦσᾰ			φᾰνουμένη		φᾰνησομένη
	n	φᾰνοῦν			φᾰνούμενον		φᾰνησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: φᾰνέω, φᾰνέομαι, φᾰνήσομαι (Epic, Ionic, uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φᾰνέω	φᾰνέεις	φᾰνέει	φᾰνέετον	φᾰνέετον	φᾰνέομεν	φᾰνέετε	φᾰνέουσῐ(ν)
active	optative	φᾰνέοιμῐ	φᾰνέοισ(θᾰ)	φᾰνέοι	φᾰνέοιτον	φᾰνεοίτην	φᾰνέοιμεν	φᾰνέοιτε	φᾰνέοιεν
middle	indicative	φᾰνέομαι	φᾰνέεαι, φᾰνέῃ	φᾰνέεται	φᾰνέεσθον	φᾰνέεσθον	φᾰνεόμε(σ)θᾰ	φᾰνέεσθε	φᾰνέονται
middle	optative	φᾰνεοίμην	φᾰνέοιο	φᾰνέοιτο	φᾰνέοισθον	φᾰνεοίσθην	φᾰνεοίμε(σ)θᾰ	φᾰνέοισθε	φᾰνεοίᾰτο
passive	indicative	φᾰνήσομαι	φᾰνήσεαι, φᾰνήσῃ	φᾰνήσεται	φᾰνήσεσθον	φᾰνήσεσθον	φᾰνησόμε(σ)θᾰ	φᾰνήσεσθε	φᾰνήσονται
passive	optative	φᾰνησοίμην	φᾰνήσοιο	φᾰνήσοιτο	φᾰνήσοισθον	φᾰνησοίσθην	φᾰνησοίμε(σ)θᾰ	φᾰνήσοισθε	φᾰνησοίᾰτο
		active			middle		passive
infinitive		φᾰνέειν, φᾰνεέμεν(αι), φᾰνέμεν(αι)			φᾰνέεσθαι		φᾰνήσεσθαι
participle	m	φᾰνέων			φᾰνεόμενος		φᾰνησόμενος
	f	φᾰνέουσᾰ			φᾰνεομένη		φᾰνησομένη
	n	φᾰνέον			φᾰνεόμενον		φᾰνησόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: φᾰνέω, φᾰνεῦμαι, φᾰνήσομαι (Epic, contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φᾰνέω	φᾰνεῖς	φᾰνεῖ	φᾰνεῖτον	φᾰνεῖτον	φᾰνεῦμεν	φᾰνεῖτε	φᾰνεῦσῐ(ν)
active	optative	φᾰνέοιμῐ	φᾰνέοισ(θᾰ)	φᾰνέοι	φᾰνέοιτον	φᾰνεοίτην	φᾰνέοιμεν	φᾰνέοιτε	φᾰνέοιεν
middle	indicative	φᾰνεῦμαι	φᾰνέαι, φᾰνεῖ	φᾰνεῖται	φᾰνεῖσθον	φᾰνεῖσθον	φᾰνεύμε(σ)θᾰ	φᾰνεῖσθε	φᾰνεῦνται
middle	optative	φᾰνεοίμην	φᾰνέοιο	φᾰνέοιτο	φᾰνέοισθον	φᾰνεοίσθην	φᾰνεοίμε(σ)θᾰ	φᾰνέοισθε	φᾰνεοίᾰτο
passive	indicative	φᾰνήσομαι	φᾰνήσῃ, φᾰνήσει	φᾰνήσεται	φᾰνήσεσθον	φᾰνήσεσθον	φᾰνησόμε(σ)θᾰ	φᾰνήσεσθε	φᾰνήσονται
passive	optative	φᾰνησοίμην	φᾰνήσοιο	φᾰνήσοιτο	φᾰνήσοισθον	φᾰνησοίσθην	φᾰνησοίμε(σ)θᾰ	φᾰνήσοισθε	φᾰνησοίᾰτο
		active			middle		passive
infinitive		φᾰνεῖν, φᾰνήμεναι, φᾰνῆναι			φᾰνεῖσθαι		φᾰνήσεσθαι
participle	m	φᾰνέων			φᾰνεύμενος		φᾰνησόμενος
	f	φᾰνεῦσᾰ			φᾰνευμένη		φᾰνησομένη
	n	φᾰνεῦν			φᾰνεύμενον		φᾰνησόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔφηνᾰ, ἐφηνᾰ́μην, ἐφᾰ́νθην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔφηνᾰ	ἔφηνᾰς	ἔφηνε(ν)	ἐφήνᾰτον	ἐφηνᾰ́την	ἐφήνᾰμεν	ἐφήνᾰτε	ἔφηνᾰν
	subjunctive	φήνω	φήνῃς	φήνῃ	φήνητον	φήνητον	φήνωμεν	φήνητε	φήνωσῐ(ν)
	optative	φήναιμῐ	φήνειᾰς, φήναις	φήνειε(ν), φήναι	φήναιτον	φηναίτην	φήναιμεν	φήναιτε	φήνειᾰν, φήναιεν
	imperative		φῆνον	φηνᾰ́τω	φήνᾰτον	φηνᾰ́των		φήνᾰτε	φηνᾰ́ντων
middle	indicative	ἐφηνᾰ́μην	ἐφήνω	ἐφήνᾰτο	ἐφήνᾰσθον	ἐφηνᾰ́σθην	ἐφηνᾰ́μεθᾰ	ἐφήνᾰσθε	ἐφήνᾰντο
	subjunctive	φήνωμαι	φήνῃ	φήνηται	φήνησθον	φήνησθον	φηνώμεθᾰ	φήνησθε	φήνωνται
	optative	φηναίμην	φήναιο	φήναιτο	φήναισθον	φηναίσθην	φηναίμεθᾰ	φήναισθε	φήναιντο
	imperative		φῆναι	φηνᾰ́σθω	φήνᾰσθον	φηνᾰ́σθων		φήνᾰσθε	φηνᾰ́σθων
passive	indicative	ἐφᾰ́νθην	ἐφᾰ́νθης	ἐφᾰ́νθη	ἐφᾰ́νθητον	ἐφᾰνθήτην	ἐφᾰ́νθημεν	ἐφᾰ́νθητε	ἐφᾰ́νθησᾰν
	subjunctive	φᾰνθῶ	φᾰνθῇς	φᾰνθῇ	φᾰνθῆτον	φᾰνθῆτον	φᾰνθῶμεν	φᾰνθῆτε	φᾰνθῶσῐ(ν)
	optative	φᾰνθείην	φᾰνθείης	φᾰνθείη	φᾰνθεῖτον, φᾰνθείητον	φᾰνθείτην, φᾰνθειήτην	φᾰνθεῖμεν, φᾰνθείημεν	φᾰνθεῖτε, φᾰνθείητε	φᾰνθεῖεν, φᾰνθείησᾰν
	imperative		φᾰ́νθητῐ	φᾰνθήτω	φᾰ́νθητον	φᾰνθήτων		φᾰ́νθητε	φᾰνθέντων
		active			middle		passive
infinitive		φῆναι			φήνᾰσθαι		φᾰνθῆναι
participle	m	φήνᾱς			φηνᾰ́μενος		φᾰνθείς
	f	φήνᾱσᾰ			φηνᾰμένη		φᾰνθεῖσᾰ
	n	φῆνᾰν			φηνᾰ́μενον		φᾰνθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐφᾰ́νην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐφᾰ́νην	ἐφᾰ́νης	ἐφᾰ́νη	ἐφᾰ́νητον	ἐφᾰνήτην	ἐφᾰ́νημεν	ἐφᾰ́νητε	ἐφᾰ́νησᾰν
	subjunctive	φᾰνῶ	φᾰνῇς	φᾰνῇ	φᾰνῆτον	φᾰνῆτον	φᾰνῶμεν	φᾰνῆτε	φᾰνῶσῐ(ν)
	optative	φᾰνείην	φᾰνείης	φᾰνείη	φᾰνεῖτον, φᾰνείητον	φᾰνείτην, φᾰνειήτην	φᾰνεῖμεν, φᾰνείημεν	φᾰνεῖτε, φᾰνείητε	φᾰνεῖεν, φᾰνείησᾰν
	imperative		φᾰ́νηθῐ	φᾰνήτω	φᾰ́νητον	φᾰνήτων		φᾰ́νητε	φᾰνέντων
							passive
infinitive							φᾰνῆναι
participle	m						φᾰνείς
	f						φᾰνεῖσᾰ
	n						φᾰνέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: φᾰᾰ́νθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	φᾰᾰ́νθην	φᾰᾰ́νθης	φᾰᾰ́νθη	φᾰᾰ́νθητον	φᾰᾰνθήτην	φᾰᾰ́νθημεν	φᾰᾰ́νθητε	φᾰᾰ́νθησᾰν, φᾰ́ᾰνθεν
	subjunctive	φᾰᾰνθῶ	φᾰᾰνθῇς	φᾰᾰνθῇ	φᾰᾰνθῆτον	φᾰᾰνθῆτον	φᾰᾰνθῶμεν	φᾰᾰνθῆτε	φᾰᾰνθῶσῐ(ν)
	optative	φᾰᾰνθείην	φᾰᾰνθείης	φᾰᾰνθείη	φᾰᾰνθεῖτον	φᾰᾰνθείτην	φᾰᾰνθεῖμεν	φᾰᾰνθεῖτε	φᾰᾰνθεῖεν
	imperative		φᾰᾰ́νθητῐ	φᾰᾰνθήτω	φᾰᾰ́νθητον	φᾰᾰνθήτων		φᾰᾰ́νθητε	φᾰᾰνθέντων
							passive
infinitive							φᾰᾰνθῆναι, φᾰᾰνθήμεναι
participle	m						φᾰᾰνθείς
	f						φᾰᾰνθεῖσᾰ
	n						φᾰᾰνθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: φᾰ́νην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	φᾰ́νην	φᾰ́νης	φᾰ́νη	φᾰ́νητον	φᾰνήτην	φᾰ́νημεν	φᾰ́νητε	φᾰ́νησᾰν, φᾰ́νεν
	subjunctive	φᾰνῶ	φᾰνῇς	φᾰνήῃ, φᾰνῇ, φᾰνῇσῐ	φᾰνῆτον	φᾰνῆτον	φᾰνῶμεν	φᾰνῆτε	φᾰνῶσῐ(ν)
	optative	φᾰνείην	φᾰνείης	φᾰνείη	φᾰνεῖτον	φᾰνείτην	φᾰνεῖμεν	φᾰνεῖτε	φᾰνεῖεν
	imperative		φᾰ́νηθῐ	φᾰνήτω	φᾰ́νητον	φᾰνήτων		φᾰ́νητε	φᾰνέντων
							passive
infinitive							φᾰνῆναι, φᾰνήμεναι
participle	m						φᾰνείς
	f						φᾰνεῖσᾰ
	n						φᾰνέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔφᾱνᾰ, ἐφᾱνᾰ́μᾱν, ἐφᾰ́νθην (Doric)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔφᾱνᾰ	ἔφᾱνᾰς	ἔφᾱνε(ν)	ἐφᾱ́νᾰτον	ἐφᾱνᾰ́τᾱν	ἐφᾱ́νᾰμες	ἐφᾱ́νᾰτε	ἔφᾱνᾰν
	subjunctive	φᾱ́νω	φᾱ́νῃς	φᾱ́νῃ	φᾱ́νητον	φᾱ́νητον	φᾱ́νωμες	φᾱ́νητε	φᾱ́νωντῐ
	optative	φᾱ́ναιμῐ	φᾱ́ναις	φᾱ́ναι	φᾱ́ναιτον	φᾱναίτᾱν	φᾱ́ναιμες	φᾱ́ναιτε	φᾱ́ναιεν
	imperative		φᾶνον	φᾱνᾰ́τω	φᾱ́νᾰτον	φᾱνᾰ́των		φᾱ́νᾰτε	φᾱνᾰ́ντω
middle	indicative	ἐφᾱνᾰ́μᾱν	ἐφᾱ́νω	ἐφᾱ́νᾰτο	ἐφᾱ́νᾰσθον	ἐφᾱνᾰ́σθᾱν	ἐφᾱνᾰ́μεθᾰ	ἐφᾱ́νᾰσθε	ἐφᾱ́νᾰντο
	subjunctive	φᾱ́νωμαι	φᾱ́νηαι	φᾱ́νηται	φᾱ́νησθον	φᾱ́νησθον	φᾱνώμεθᾰ	φᾱ́νησθε	φᾱ́νωνται
	optative	φᾱναίμᾱν	φᾱ́ναιο	φᾱ́ναιτο	φᾱ́ναισθον	φᾱναίσθᾱν	φᾱναίμεθᾰ	φᾱ́ναισθε	φᾱ́ναιντο
	imperative		φᾶναι	φᾱνᾰ́σθω	φᾱ́νᾰσθον	φᾱνᾰ́σθων		φᾱ́νᾰσθε	φᾱνᾰ́σθων
passive	indicative	ἐφᾰ́νθην	ἐφᾰ́νθης	ἐφᾰ́νθη	ἐφᾰ́νθητον	ἐφᾰνθήτᾱν	ἐφᾰ́νθημες	ἐφᾰ́νθητε	ἔφᾰνθεν
	subjunctive	φᾰνθῶ	φᾰνθῇς	φᾰνθῇ	φᾰνθῆτον	φᾰνθῆτον	φᾰνθῶμες	φᾰνθῆτε	φᾰνθέωντῐ
	optative	φᾰνθείην	φᾰνθείης	φᾰνθείη	φᾰνθεῖτον	φᾰνθείτᾱν	φᾰνθεῖμες	φᾰνθεῖτε	φᾰνθεῖεν
	imperative		φᾰ́νθητῐ	φᾰνθήτω	φᾰ́νθητον	φᾰνθήτων		φᾰ́νθητε	φᾰνθέντων
		active			middle		passive
infinitive		φᾶναι			φᾱ́νᾰσθαι		φᾰνθῆμεν
participle	m	φᾱ́νᾱς			φᾱνᾰ́μενος		φᾰνθείς
	f	φᾱ́νᾱσᾰ			φᾱνᾰμένᾱ		φᾰνθεῖσᾰ
	n	φᾶνᾰν			φᾱνᾰ́μενον		φᾰνθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πέφᾰγκᾰ, πέφᾰσμαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέφᾰγκᾰ	πέφᾰγκᾰς	πέφᾰγκε(ν)	πεφᾰ́γκᾰτον	πεφᾰ́γκᾰτον	πεφᾰ́γκᾰμεν	πεφᾰ́γκᾰτε	πεφᾰ́γκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεφᾰ́γκω	πεφᾰ́γκῃς	πεφᾰ́γκῃ	πεφᾰ́γκητον	πεφᾰ́γκητον	πεφᾰ́γκωμεν	πεφᾰ́γκητε	πεφᾰ́γκωσῐ(ν)
	optative	πεφᾰ́γκοιμῐ, πεφᾰγκοίην	πεφᾰ́γκοις, πεφᾰγκοίης	πεφᾰ́γκοι, πεφᾰγκοίη	πεφᾰ́γκοιτον	πεφᾰγκοίτην	πεφᾰ́γκοιμεν	πεφᾰ́γκοιτε	πεφᾰ́γκοιεν
	imperative		πέφᾰγκε	πεφᾰγκέτω	πεφᾰ́γκετον	πεφᾰγκέτων		πεφᾰ́γκετε	πεφᾰγκόντων
middle/passive	indicative	πέφᾰσμαι	πεφᾰσμένος εἶ	πέφᾰνται	πέφᾰνθον	πέφᾰνθον	πεφᾰ́σμεθᾰ	πέφᾰνθε	πεφᾰσμένοι εἰσῐ́(ν), πεφᾰσμένοι εἶσῐ(ν)
	subjunctive	πεφᾰσμένος ὦ	πεφᾰσμένος ᾖς	πεφᾰσμένος ᾖ	πεφᾰσμένω ἦτον	πεφᾰσμένω ἦτον	πεφᾰσμένοι ὦμεν	πεφᾰσμένοι ἦτε	πεφᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεφᾰσμένος εἴην	πεφᾰσμένος εἴης	πεφᾰσμένος εἴη	πεφᾰσμένω εἴητον, εἶτον	πεφᾰσμένω εἰήτην, εἴτην	πεφᾰσμένοι εἴημεν, εἶμεν	πεφᾰσμένοι εἴητε, εἶτε	πεφᾰσμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πεφᾰσμένος ῐ̓́σθῐ	πεφᾰ́νθω	πέφᾰνθον	πεφᾰ́νθων		πέφᾰνθε	πεφᾰσμένοι ἔστων, πεφᾰσμένοι ἔστωσᾰν, πεφᾰσμένοι ὄντων
		active				middle/passive
infinitive		πεφᾰγκέναι				πεφᾰ́νθαι
participle	m	πεφᾰγκώς				πεφᾰσμένος
	f	πεφᾰγκυῖᾰ				πεφᾰσμένη
	n	πεφᾰγκός				πεφᾰσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πέφηνᾰ, πέφᾰσμαι (Attic, intransitive)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέφηνᾰ	πέφηνᾰς	πέφηνε(ν)	πεφήνᾰτον	πεφήνᾰτον	πεφήνᾰμεν	πεφήνᾰτε	πεφήνᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεφήνω	πεφήνῃς	πεφήνῃ	πεφήνητον	πεφήνητον	πεφήνωμεν	πεφήνητε	πεφήνωσῐ(ν)
	optative	πεφήνοιμῐ, πεφηνοίην	πεφήνοις, πεφηνοίης	πεφήνοι, πεφηνοίη	πεφήνοιτον	πεφηνοίτην	πεφήνοιμεν	πεφήνοιτε	πεφήνοιεν
	imperative		πέφηνε	πεφηνέτω	πεφήνετον	πεφηνέτων		πεφήνετε	πεφηνόντων
middle	indicative	πέφᾰσμαι	πεφᾰσμένος εἶ	πέφᾰνται	πέφᾰνθον	πέφᾰνθον	πεφᾰ́σμεθᾰ	πέφᾰνθε	πεφᾰσμένοι εἰσῐ́(ν), πεφᾰσμένοι εἶσῐ(ν)
	subjunctive	πεφᾰσμένος ὦ	πεφᾰσμένος ᾖς	πεφᾰσμένος ᾖ	πεφᾰσμένω ἦτον	πεφᾰσμένω ἦτον	πεφᾰσμένοι ὦμεν	πεφᾰσμένοι ἦτε	πεφᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεφᾰσμένος εἴην	πεφᾰσμένος εἴης	πεφᾰσμένος εἴη	πεφᾰσμένω εἴητον, εἶτον	πεφᾰσμένω εἰήτην, εἴτην	πεφᾰσμένοι εἴημεν, εἶμεν	πεφᾰσμένοι εἴητε, εἶτε	πεφᾰσμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πεφᾰσμένος ῐ̓́σθῐ	πεφᾰ́νθω	πέφᾰνθον	πεφᾰ́νθων		πέφᾰνθε	πεφᾰσμένοι ἔστων, πεφᾰσμένοι ἔστωσᾰν, πεφᾰσμένοι ὄντων
		active
infinitive		πεφηνέναι				πεφᾰ́νθαι
participle	m	πεφηνώς				πεφᾰσμένος
	f	πεφηνυῖᾰ				πεφᾰσμένη
	n	πεφηνός				πεφᾰσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πέφᾱνᾰ, πέφᾰσμαι (Doric, intransitive)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέφᾱνᾰ	πέφᾱνᾰς	πέφᾱνε(ν)	πεφᾱ́νᾰτον	πεφᾱ́νᾰτον	πεφᾱ́νᾰμες	πεφᾱ́νᾰτε	πεφᾱ́νᾰτῐ, πεφᾱ́νᾰντῐ
	subjunctive	πεφᾱ́νω	πεφᾱ́νῃς	πεφᾱ́νῃ	πεφᾱ́νητον	πεφᾱ́νητον	πεφᾱ́νωμες	πεφᾱ́νητε	πεφᾱ́νωντῐ
	optative	πεφᾱ́νοιμῐ, πεφᾱνοίην	πεφᾱ́νοις, πεφᾱνοίης	πεφᾱ́νοι, πεφᾱνοίη	πεφᾱ́νοιτον	πεφᾱνοίτᾱν	πεφᾱ́νοιμες	πεφᾱ́νοιτε	πεφᾱ́νοιεν
	imperative		πέφᾱνε	πεφᾱνέτω	πεφᾱ́νετον	πεφᾱνέτων		πεφᾱ́νετε	πεφᾱνόντω
middle	indicative	πέφᾰσμαι	πέφᾰνσαι	πέφᾰνται	πέφᾰνθον	πέφᾰνθον	πεφᾰ́σμεθᾰ	πέφᾰνθε	πεφᾰ́νᾰται
	subjunctive	πεφᾰσμένος ὦ	πεφᾰσμένος ᾖς	πεφᾰσμένος ᾖ	πεφᾰσμένω ἦτον	πεφᾰσμένω ἦτον	πεφᾰσμένοι ὦμες	πεφᾰσμένοι ἦτε	πεφᾰσμένοι ὦσῐ
	optative	πεφᾰσμένος εἴην	πεφᾰσμένος εἴης	πεφᾰσμένος εἴη	πεφᾰσμένω εἴητον, εἶτον	πεφᾰσμένω εἰήτην, εἴτᾱν	πεφᾰσμένοι εἴημεν, εἶμες	πεφᾰσμένοι εἴητε, εἶτε	πεφᾰσμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πέφᾰνσο	πεφᾰ́νθω	πέφᾰνθον	πεφᾰ́νθων		πέφᾰνθε	πεφᾰ́νθων
		active
infinitive		πεφᾱνέναι				πεφᾰ́νθαι
participle	m	πεφᾱνώς				πεφᾰσμένος
	f	πεφᾱνυῖᾰ				πεφᾰσμένᾱ
	n	πεφᾱνός				πεφᾰσμένον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐπεφήνειν, ἐπεφᾰ́σμην (Attic, intransitive)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφήνειν, ἐπεφήνη	ἐπεφήνεις, ἐπεφήνης	ἐπεφήνει(ν)	ἐπεφήνετον	ἐπεφηνέτην	ἐπεφήνεμεν	ἐπεφήνετε	ἐπεφήνεσᾰν
middle	indicative	ἐπεφᾰ́σμην	πεφᾰσμένος ἦσθᾰ	ἐπέφᾰντο	ἐπέφᾰνθον	ἐπεφᾰ́νθην	ἐπεφᾰ́σμεθᾰ	ἐπέφᾰνθε	ἐπεφᾰ́νᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐπεφᾱ́νειν, ἐπεφᾰ́σμᾱν (Doric, intransitive)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφᾱ́νειν, ἐπεφᾱ́νη	ἐπεφᾱ́νεις, ἐπεφᾱ́νης	ἐπέφᾱνεν	ἐπεφᾱ́νετον	ἐπεφᾱνέτᾱν	ἐπεφᾱ́νεμες	ἐπεφᾱ́νετε	ἐπεφᾱ́νεσᾰν
middle	indicative	ἐπεφᾰ́σμᾱν	ἐπέφᾰνσο	ἐπέφᾰντο	ἐπέφᾰνθον	ἐπεφᾰ́νθην	ἐπεφᾰ́σμεθᾰ	ἐπέφᾰνθε	ἐπεφᾰ́νᾰτο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future perfect: πεφᾰ́νομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	πεφᾰ́νομαι	πεφᾰ́νεαι, πεφᾰ́νῃ	πεφᾰ́νεται	πεφᾰ́νεσθον	πεφᾰ́νεσθον	πεφᾰνόμε(σ)θᾰ	πεφᾰ́νεσθε	πεφᾰ́νονται
middle/passive	optative	πεφᾰνοίμην	πεφᾰ́νοιο	πεφᾰ́νοιτο	πεφᾰ́νοισθον	πεφᾰνοίσθην	πεφᾰνοίμε(σ)θᾰ	πεφᾰ́νοισθε	πεφᾰνοίᾰτο
						middle/passive
infinitive						πεφᾰ́νεσθαι
participle	m					πεφᾰνόμενος
	f					πεφᾰνομένη
	n					πεφᾰνόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Synonyms

(show, reveal): ἀναφαίνω (anaphaínō), ἀποφαίνω (apophaínō), ἐπιφαίνω (epiphaínō), προφαίνω (prophaínō), δείκνῡμῐ (deíknūmĭ), διαδείκνυμι (diadeíknumi), ἐπιδείκνυμι (epideíknumi), ἀποκαλύπτω (apokalúptō), δηλόω (dēlóō), σημαίνω (sēmaínō), φράζω (phrázō)
(shine): λάμπω (lámpō), αὐγάζω (augázō), αὐγέω (augéō), φέγγω (phéngō), σελαγέω (selagéō), στίλβω (stílbō), πρέπω (prépō), θέω (théō)
(seem): δοκέω (dokéō), εἴδομαι (eídomai), ἔοικα (éoika), ἰνδάλλομαι (indállomai), ὑπειδόμην (hupeidómēn)

Derived terms

-φᾰνής (-phănḗs)
verb with prefix

ᾰ̓νᾰφαίνω (ănăphaínō)
ᾰ̓ντῐφαίνω (ăntĭphaínō)
ᾰ̓ποφαίνω (ăpophaínō)
δῐᾰφαίνω (dĭăphaínō)
εἰσφαίνω (eisphaínō)
ἐκφαίνω (ekphaínō)
ἐμφαίνω (emphaínō)
ἐπῐφαίνω (epĭphaínō)
κᾰτᾰφαίνω (kătăphaínō)
παμφαίνω (pamphaínō)
πᾰρᾰφαίνω (părăphaínō)
περῐφαίνομαι (perĭphaínomai)
προσφαίνομαι (prosphaínomai)
προφαίνω (prophaínō)
σῠμφαίνομαι (sŭmphaínomai)
ῠ̔περφαίνομαι (hŭperphaínomai)
ῠ̔ποφαίνω (hŭpophaínō)

other

ἀριφᾰνής (ariphănḗs)
Δῐόφᾰντος (Dĭóphăntos)
ῐ̔εροφᾰ́ντης (hĭerophắntēs)
Κλεόφᾰντος (Kleóphăntos)
νῠκτῐ́φᾰντος (nŭktĭ́phăntos)
σῡκοφᾰ́ντης (sūkophắntēs)
φαινομένω (phainoménō)
φαινομηρῐ́ς (phainomērĭ́s)
φαινόπους (phainópous)
φαινοπροσωπέω (phainoprosōpéō)
φαῖνοψ (phaînops)
Φαίνων (Phaínōn)
φᾰναῖος (phănaîos)
φᾱνάπτης (phānáptēs)
φᾰνή (phănḗ)
φάνης (phánēs)
φᾰνητιασμός (phănētiasmós)
φαντάζω (phantázō)
φαντασία (phantasía)
φαντασιάζομαι (phantasiázomai)
φαντασιόω (phantasióō)
φάντασις (phántasis)
φάντασμα (phántasma)
φανταστός (phantastós)
φάντης (phántēs)
φαντῐκός (phantĭkós)
φᾰντός (phăntós)
φάντωρ (phántōr)
φᾰ́σῐς (phắsĭs)
φᾰ́σμᾰ (phắsmă)
φρουρᾱ́ν φαίνω (phrourā́n phaínō)

Related terms

ἀφανής (aphanḗs)
μαμφαίνω (mamphaínō)
προφανής (prophanḗs)
φᾰεινός (phăeinós)
φᾰεννός (phăennós)
φαινόλις (phainólis)
φᾱνᾰ́ρῐον (phānắrĭon)
φανδόν (phandón)
φᾰνερός (phănerós)
φᾱνῐ́ον (phānĭ́on)
φᾱνός (phānós)
φᾱνότης (phānótēs)
φᾰ́ω (phắō)
φηνός (phēnós)

Descendants

→? Proto-Albanian: *wrefenj-
- Albanian: rrëfej
→ English: pheno-, -phany
Greek: φαίνομαι (faínomai)
Italiot Greek: fènome

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “παίνω, -ομαι”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 1545–1546