φθέγμα
Ancient Greek
Etymology
From the root of φθέγγομαι (phthéngomai, “to make a sound”) + -μα (-ma).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pʰtʰéŋ.ma/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈpʰtʰeɡ.ma/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈɸθeɣ.ma/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈfθeɣ.ma/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈfθeɣ.ma/
Noun
φθέγμα • (phthégma) n (genitive φθέγματος); third declension
Inflection
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ φθέγμᾰ tò phthégma |
τὼ φθέγμᾰτε tṑ phthégmate |
τᾰ̀ φθέγμᾰτᾰ tà phthégmata | ||||||||||
Genitive | τοῦ φθέγμᾰτος toû phthégmatos |
τοῖν φθεγμᾰ́τοιν toîn phthegmátoin |
τῶν φθεγμᾰ́των tôn phthegmátōn | ||||||||||
Dative | τῷ φθέγμᾰτῐ tôi phthégmati |
τοῖν φθεγμᾰ́τοιν toîn phthegmátoin |
τοῖς φθέγμᾰσῐ / φθέγμᾰσῐν toîs phthégmasi(n) | ||||||||||
Accusative | τὸ φθέγμᾰ tò phthégma |
τὼ φθέγμᾰτε tṑ phthégmate |
τᾰ̀ φθέγμᾰτᾰ tà phthégmata | ||||||||||
Vocative | φθέγμᾰ phthégma |
φθέγμᾰτε phthégmate |
φθέγμᾰτᾰ phthégmata | ||||||||||
Notes: |
|
Related terms
- φθέγγομαι (phthéngomai)
- φθεγκτικός (phthenktikós)
- φθεγκτός (phthenktós)
- φθεγματικός (phthegmatikós)
- φθογγήεις (phthongḗeis)
- φθόγγος (phthóngos)