ώρα
Greek
Etymology
From Ancient Greek ὥρα (hṓra, “fixed period of time”), from Proto-Indo-European *yeh₁- (“year, season”). Cognate with Tsakonian ούρα (oúra).
Pronunciation
Noun
- hour (1/24 of a day)
- time (A quantity of availability in time, time of day as indicated by a clock, some specific time, right time, time for something)
- Δεν είχα αρκετή ώρα. ― Den eícha arketí óra. ― I did not have enough time.
- Τι ώρα είναι; ― Ti óra eínai? ― What time is it?
- Είναι ώρα να φύγουμε. ― Eínai óra na fýgoume. ― It's time for us to leave.
- Είμαι στην ώρα μου. ― Eímai stin óra mou. ― I am on time
Declension
Declension of ώρα
Derived terms
- από ώρα σε ώρα (apó óra se óra)
- για την ώρα (gia tin óra, “at the moment, for the time being”)
- έρχομαι πάνω στην ώρα (érchomai páno stin óra)
- η κακιά η ώρα (i kakiá i óra)
- η ώρα η καλή (i óra i kalí)
- με τις ώρες (me tis óres)
- Μεγάλες Ώρες (Megáles Óres)
- μισάωρο n (misáoro, “half-hour”)
- της κακιάς ώρας (tis kakiás óras)
- της ώρας (tis óras)
- ωραίος (oraíos, “beautiful”)
- ωριαίος (oriaíos, “hourly”)
- ώριμος (órimos, “ripe, timely”)
- ωρίτσα (orítsa)
- ωρούλα (oroúla)