карагай
Southern Altai
[edit]Etymology
[edit]Cognate with Tatar карагай (qarağay, “larch tree”), Khakas харағай (xarağay, “pine tree”), Northern Altai карай (karay), Bashkir ҡарағай (qarağay), Kazakh қарағай (qarağay), Karakalpak, Uzbek qaragʻay (“pine tree”), Uyghur قارىغاي (qarighay, “pine, spruce”), Kyrgyz карагай (karagay, “spruce”), Karachay-Balkar къаракъай (qaraqay, “coniferous”), etc.
Noun
[edit]карагай • (karagay)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | карагай (karagay) | карагайлар (karagaylar) |
| definite genitive | карагайдыҥ (karagaydïŋ) | карагайлардыҥ (karagaylardïŋ) |
| dative | карагайга (karagayga) | карагайларга (karagaylarga) |
| definite accusative | карагайды (karagaydï) | карагайларды (karagaylardï) |
| locative | карагайда (karagayda) | карагайларда (karagaylarda) |
| ablative | карагайдаҥ (karagaydaŋ) | карагайлардаҥ (karagaylardaŋ) |
References
[edit]N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “карагай”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN